Φιλήκοος ὢν καὶ φιλομαθὴς

Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, στὰ μέσα τοῦ ἕκτου αἰῶνος, εἶχαν ἀρχίσει μὲ τὸν Θέσπιν οἱ τραγικοὶ ἀγῶνες∙ ἀπ’ τὸν διθύραμβο πρὸς τιμὴν τοῦ Διονύσου ξεκίνησαν, ἀλλὰ προσήλκυαν τὸ κοινὸ στὶς ἁπλοϊκὲς παραστάσεις τους. «Ἀρχομένων δὲ τῶν περὶ Θέσπιν ἤδη τὴν τραγῳδίαν κινεῖν καὶ τὴν κοινότητα τοὺς πολλοὺς ἄγοντος τοῦ πράγματος»∙ εἶχαν ἀρχίσει ἐκείνη τὴν ἐποχὴ οἱ γύρω ἀπ’ τὸν Θέσπιν θεατρικὲς παραστάσεις καὶ προσήλκυαν ἀρκετὰ τὴν προσοχὴ τοῦ κοινοῦ. «Οὔπω δ’ εἰς ἅμιλλαν ἐναγώνιον ἐξηγμένου»∙ ἂν καὶ δὲν εἶχε φθάσει ἀκόμη στὸ ὕψος τῶν δραματικῶν ἀγώνων. «Φύσει φιλήκοος καὶ φιλομαθὴς ὁ Σόλων»∙ φύσει φίλος τῶν ἀκροαμάτων καὶ φιλομαθὴς ὁ Σόλων. «Ἔτι μᾶλλον ἐν γήρᾳ σχολῇ καὶ παιδιᾷ καὶ νὴ Δία πότοις καὶ μουσικῇ παραπέμπων ἑαυτόν»∙ ἐπὶ πλέον, παρὰ τὰ γεράματά του, τοῦ ἄρεσαν ἡ διασκέδαση καὶ ἡ μάθηση καὶ μὰ τὸν Δία σὲ συμπόσια καὶ μουσικὲς ἐπιδιδόταν.