Ἀπόηχος περιοδειῶν ἀρχηγῶν

Ὁ ἀπόηχος τῶν περιοδειῶν τῶν ἀρχηγῶν καὶ τῆς στάσεως τοῦ κόσμου ἀπέναντί τους θεωρεῖται ὡς ὁ δείκτης τοῦ προεκλογικοῦ κλίματος ἀπ’ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές∙ ἡ ἀναμέτρηση μεταφέρεται πλέον στὸν ἑλληνικὸ λαό, μακρυὰ ἀπ’ τὶς μεθοδεύσεις τῆς διαπλοκῆς. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἔγινε θερμότατα δεκτὸς προχθὲς στὴν Τρίπολη κι ἔκανε ἕνα τέταρτο τῆς ὥρας νὰ ἀποχωρήσει ἀπ’ τὴν πλατεῖα, ἀπ’ τὶς ἑκατοντάδες τῶν ἁπλῶν πολιτῶν, πέραν τῶν ὅσων τὸν ἄκουσαν στὸν κλειστὸ χῶρο, ποὺ ἤθελαν νὰ τοῦ σφίξουν τὸ χέρι∙ ὁ Ἀλέξης Τσίπρας μίλησε δύο μέρες πρὶν στὸ Ἀκροπόλ, κι οὔτε οἱ 180 «διανοούμενοι» τῆς διακηρύξεως ὑπὲρ τοῦ κόμματός του -ἄλλο ἕνα δεῖγμα ἀντιγραφῆς τῆς βιομηχανίας ὑπογραφῶν πατακείου νοοτροπίας- δὲν εἶχαν προσέλθει ὅλοι τους. Ἔχουμε ξεχάσει, μέσα ἀπ’ τὴν πλύση ἐγκεφάλου τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς, ὅτι ὑπάρχει καὶ ὁ ἁπλὸς λαός, μὲ τὴν δική του γνώμη, τὴν ὁποία καὶ ἐκφράζει.