Τὰ τοιαῦτα καὶ πράσσειν

Ὁ Σόλων εἶχε παραξενευθεῖ ἀπ’ τὶς πρῶτες παραστάσεις δράματος ἀπ’ τὸν Θέσπιν, ὅταν πέρναγε τὸ θέατρο ἀπ’ τὸν διθύραμβο στὴν τραγῳδία∙ ἦταν ἡλικιωμένος ἤδη καὶ εἰς Ἀθήνας ἐπικρατοῦσε ὀξύτατη πολιτικὴ ἀντιπαράθεση, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε νὰ παρέμβει. Ὅταν ρώτησε τὸν Θέσπιν ὅτι δὲν ντρέπεται τόσα ψέμματα νὰ λέει, «Φήσαντος δὲ τοῦ Θέσπιδος , μὴ δεινὸν εἶναι τὸ μετὰ παιδιᾶς λέγειν τὰ τοιαῦτα καὶ πράσσειν»∙ ἀπάντησε ὁ Θέσπις, ὅτι δὲν εἶναι κακὸ αὐτό, ὅταν ὡς παιχνίδια λέγονται καὶ παρασταίνονται. «Σφόδρα τῇ βακτηρίᾳ τὴν γῆν πατάξας»∙ κτύπησε τότε ἀπότομα τὸ μποστοῦνι του στὸ χῶμα. «Ταχὺ μέντοι τὴνπαιδιὰν ἔφη ταύτην ἐπαινοῦντες οὕτω καὶ τιμῶντες εὑρήσομεν ἐν τοῖς συμβολαίοις»∙ σύντομα τότε τὸ παιχνίδια αὐτό, εἶπε, ὅταν τόσο τὸ ἐπαινοῦμε θὰ τὸ συναντήσουμε καὶ στὰ σύμβολά μας. Εἶχε παραξενευθεῖ μὲ τὴν παράσταση τοῦ δράματος, ἀλλὰ ἀντιλήφθηκε ὅτι ἄλλαζε τὴν ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου.