Γαλλογερμανικὸς ἄξων πάλιν

Ἡ συνάντηση Φρανσουὰ Ὁλλὰντ καὶ Ἀγκέλας Μέρκελ στὴν Γερμανία, στὶς ἀκτὲς τῆς Βαλτικῆς μετὰ ἀπὸ δίμηνο, ἐπιβεβαίωσε τὴν ἀγαστὴ συνεργασία τῶν δύο μεγάλων τῆς Εὐρωζώνης∙ ἡ συμφωνία τους πλήρης σὲ ὅλα, ἀπ’ τὴν ἀνάγκη ἀσκήσεως ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς στὴν Εὐρωζώνη καὶ ἐπιταχύνσεως τῶν μεταρρυθμίσεων στὴν Γαλλία -ἄλλο θέμα εἶναι τὸ πῶς θὰ τὸ πετύχει ἡ σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση- μέχρι τὴν Alstom μὲ τὴν Siemens καὶ τὸ οὐκρανικό. Ἡ πολιτικὴ ἀπήχηση ἔχει ἰδιαίτερη σημασία, διότι ἔδωσαν θάρρος καὶ ἐμπιστοσύνη στοὺς Εὐρωπαίους, ἐν ὄψει τῶν εὐρωεκλογῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπάντηση στὶς κινήσεις τῶν εὐρωσκεπτικιστῶν καὶ τῶν ἀκροδεξιῶν∙ Ἡ Εὐρωζώνη κάνει ἰσχυρὴ τὴν παρουσία της κι αὐτὸ μετράει στὴν κοινὴ γνώμη∙ παράδειγμα γιὰ τὴν Οὐκρανία, τὰ πέντε σημεῖα τους, ἔντιμη διεξαγωγὴ τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν, ἀφοπλισμὸς ὅλων τῶν ἐνόπλων ὑπὸ τὴν ἐποπτεία του ΟΑΣΕ, ἐθνικὸς διάλογος, ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος καὶ διασφάλιση ὁμαλοῦς οἰκονομικῆς συνεργασίας.