Ἐκλογές, ὁριστικοποίηση τῶν κριτηρίων

Τὰ κριτήρια γιὰ τὴν ψῆφο στὶς εὐρωεκλογές, καὶ στὶς περιφερειακὲς σὲ μεγάλο βαθμό, ἔχουν καθορισθεῖ ὁριστικὰ στὴν κοινὴ γνώμη καὶ δύσκολα πολὺ ἀλλάζουν πλέον∙ ἡ αἴσθηση ὅτι ἡ χώρα γυρίζει σελίδα, μετὰ ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἐξαθλιώσεως, καὶ καταθλίψεως σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο, εἶναι γενικὴ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ ἑδραιώνεται ὅλο καὶ περισσότερο, μὲ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἀνάκτηση τῆς ἀξιοπιστίας μας στὸ ἐξωτερικό. Τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν εἶναι πολλά, ἀπ’ τὶς φοιτητικὲς ἐκλογές, διότι ἡ νεολαία δίδει πάντοτε τὸν τόνο στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις, μέχρι τὴν ἀλλαγὴ τοῦ κλίματος στὴν ἀγορά, ὅπου ὅλοι σχεδὸν ἄρχισαν καὶ πάλι νὰ κινοῦνται, μὲ πρώτους τοὺς δυναμικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας∙ ἤδη προβλέπεται τὸ πρῶτο τρίμηνο ἡ μεταβολὴ τοῦ ΑΕΠ νὰ κυμανθεῖ ἀπὸ μεῖον μισὴ μονάδα μέχρι σὺν μισὴ μονάδα. Τεράστιο ἅλμα γιὰ τὴν χώρα μας, χάρις στὶς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ στὴν ἀποφασιστικότητά του, ὅτι ἔχουμε τὶς δυνάμεις νὰ ξεπεράσουμε τὴν κρίση∙ μᾶλλον εἶναι μοναδικὸ φαινόμενο στὴν ἱστορία μία χώρα σὲ ἕναν χρόνο μέσα νὰ περνάει ἀπὸ 6% ὕφεση, τὸ περυσινὸ πρῶτο τρίμηνο, σὲ μηδαμινὴ φέτος. Στὴν πράξη αὐτὸ σημαίνει τὸ τέλος τῆς ὑφέσεως καὶ τὴν ἔναρξη τῆς ἀναπτύξεως, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὰ μνημόνια.
Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριο δίλημμα τῶν εὐρωεκλογῶν, συνεχίζουμε τὴν πορεία πρὸς τὴν ἀνάπυξη ἢ ἐπιστρέφουμε στὴν μιζέρια καὶ τὴν κακομοιριὰ τῆς τετραετίας∙ ὅλες οἱ ἐνδείξεις πείθουν ὅτι ἡ ἀνάταση εἶναι τὸ γενικὸ χαρακτηριστικὸ τοῦ κόσμου καὶ περισσότερο τῆς ἀγορᾶς καὶ τῶν νέων ἀνθρώπων. Οἱ γυναῖκες γυρίζουν στὰ μαγαζιὰ καὶ κυκλοφοροῦν μὲ τσάντες στοὺς δρόμους, ἔστω καὶ μικρές, μὲ λίγα πράγματα, ἀλλὰ κάτι κουβαλᾶνε, ὅταν τὶς βλέπαμε ἐπὶ χρόνια σκεπτικὲς καὶ μὲ τὸ κεφάλι κάτω καὶ τὰ χέρια ἄδεια∙ ὁπωσδήποτε τὰ προβλήματα εἶναι πολλὰ καὶ δυσεπίλυτα, κυρίως ἡ ἀνεργία σὲ ὅλους καὶ στὴν νεολαία περισσότερο. Ἀλλὰ μία εἶναι ἡ διαφορά, ἡ διάθεση γιὰ ἀναζητήσεις, γιὰ ψάξιμο ὁ ἕνας μὲ τὸν ἄλλον, τὸ φιλότιμο ξαναγύρισε στὸν Ἕλληνα∙ ἀπ’ τὴν παθητικὴ ἀποδοχὴ τῆς ἐξαθλιώσεώς του πέρασε στὴν μαχητικὴ ἀντιμετώπιση τῆς καταστάσως καὶ αὐτὸ θεωρεῖται πιὸ σημαντικὸ στὶς μέρες μας. Ψάχνουν ὅλοι οἱ νέοι κι ἀφοῦ ψάχνουν κάτι βρίσκουν πάντοτε, ἡ ἀδράνεια καὶ ἡ ἀπαισιοδοξία εἶναι ὁ χειρότερος σύμβουλος∙ οἱ δυνατότητες διανοίγονται μὲ ταχεῖς ρυθμούς, διότι διαθέτει ἡ χώρα μας δυναμικοὺς κλάδους, μὲ πρῶτον ἐκεῖνον τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας. Ἔχει γίνει ἡ νεολαία μας περιζήτητη παγκοσμίως, χάρις στὴν δημιουργικότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης∙ ὅλοι προστρέχουν στὰ φῶτα της, τῆς νεολαίας, ἀλλὰ καὶ τῆς γραμματείας μας.
Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ξένων στὴν Ἑλλάδα ἀποτυπώθηκε καλύτερα στὴν μαζικὴ εἰσροὴ κεφαλαίων τὸ τελευταῖο δίμηνο καὶ στὴν ἀπότομη μείωση τῶν ἐπιτοκίων δανεισμοῦ μας∙ οὐδεὶς ἔφερνε τὰ χρήματά του στὴν χώρα μέχρι λίγους μῆνες πρίν, ἐνῶ καὶ ἡ ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώριος διαπλοκὴ διατυμπάνιζαν τὴν χρεωκοπία μας. Μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος, μόνο στὶς τράπεζες εἰσέρευσαν ἐννέα δις εὐρὼ καὶ πέντε ἕξι γιὰ τὸ δημόσιο καὶ κάποιες μεγάλες ἐπιχειρήσεις, ἐνῶ τὰ ἐπιτόκια τῶν ἑξαμηνιαίων γραμματίων ἔπεσαν στὸ 2,5%∙ αὐτὰ ἦταν ἀδιανόητα προηγουμένως, ὅπως καὶ ἡ μαζικὴ εἰσροὴ ἐπενδύσεων, τόσο γιὰ τὶς ἀποκρατικοποιήσεις, ὅσο καὶ γιὰ νέες, τὶς μεγάλες στὸν τουρισμό, ἀλλὰ καὶ τὶς μικρότερες στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, ὅλες μοιάζουν μὲ καλοκαιρινὴ βροχή. Ἡ τάση αὐτὴ δύσκολα πολὺ ἀλλάζει, ἂν ὄχι καθόλου, διότι ἔχει ἐμπεδωθεῖ στὸν κόσμο, ὅτι ἔχουμε τὶς δυνάμεις γιὰ νὰ ξεπεράσουμε τὴν κρίση καὶ εἴμαστε ἀποφασισμένοι νὰ τὸ πετύχουμε∙ ἄλλωστε καὶ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κέντρα ἔχουν ἀλλάξει γνώμη καὶ ὅλα σχεδὸν τρέχουν νὰ ἐπενδύσουν στὴν χώρα μας, ἀκόμη καὶ οἱ γνωστὲς Κασσάνδρες τῆς καταστροφολογίας ἔχουν καταπιεῖ τὴν γλῶσσα τους. Οἱ κεκράκτες τῆς μιζέριας εἶναι ἐλάχιστοι πλέον καὶ περιορίζονται σὲ κυκλώματα τοῦ ἐσωτερικοῦ, μὲ μοναδικὸ σκοπό τους τὴν προάσπιση τῶν συμφερόντων τους∙ τὸ γνωρίζουν ὅτι δὲν ἔχουν ζωὴ στὴν εὐημεροῦσα Ἑλλάδα.
Τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως δείχνουν ὅτι ἔχουν ἐγκλωβιστεῖ στὴν ἐποχὴ τῆς καταστροφολογίας καὶ ἀδυνατοῦν νὰ βροῦν διέξοδο ἢ δὲν ἔχουν τὶς δυνάμεις γι’ αὐτό∙ ὅταν ἡ κοινὴ γνώμη, μὲ τὴν ἁπαλώτερη διατύπωση, εἶναι πλήρως πεπεισμένη, ὅτι ἡ χώρα κινεῖται πρὸς τὴν ἀνάκαμψη, μὲ τὴν ἄποψη τοῦ καθενὸς γιὰ τὸν ρυθμὸ τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση, εἶναι ἀδιανόητο οἱ ἀντιπολιτευόμενοι νὰ ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μαζί της∙ ἡ κοινὴ γνώμη διαμορφώνει τὴν γενικὴ αἴσθηση τοῦ κόσμου καὶ τὶς πολιτικές του ἐκτιμήσεις. Οἱ ἑρμηνεῖες τοῦ φαινομένου εἶναι δύο καὶ τρίτη μᾶλλον δὲν ὑπάρχει∙ πρῶτον, ἔχουν δεσμεύσει τὰ στελέχη τους στὴν λογικὴ αὐτὴ καὶ τοὺς εἶναι πολὺ δύσκολο τώρα νὰ ἀλλάξουν τακτική∙ παράδειγμα εἶναι τὸ ΚΚΕ, μὲ τὴν ἰδεολογία του καὶ τὴν ἐσχατολογία του. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, μὲ τὶς κομμουνιστικές του ρίζες ἀρκετὰ βαθειές∙ δεύτερον, ἔχουν δεσμεύσεις οἱ ἡγεσίες τους πρὸς τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, μὲ τὴν ἀντιευρωπαϊκή τους ἐμμονὴ καὶ τὶς συντεχνιακὲς καὶ ἄλλες ἐξαρτήσεις τους∙ αὐτὸ ἰσχύει περισσότερο γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, μὲ τοὺς ὑπερατλαντικοὺς καθοδηγητές του καὶ τοὺς ἐνθάδε ὑποτακτικοὺς καθηγητάδες. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα, ἡ ἐμμονὴ στὴν τακτικὴ αὐτὴ ὁδηγεῖ στὴν πλήρη ἀποκοπὴ ἀπ’ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις τῆς χώρας, αὐτὸ εἶναι αὐτονόητο.
Ὅπως ἐξελίσσσεται ὁ προεκλογικὸς ἀγώνας, ὁλόκληρη ἡ ἀντιπολίτευση δουλεύει γιὰ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ∙ πληρωμένους νὰ τοὺς εἶχε ὁ πρωθυπουργὸς δὲν θὰ ἔρχονταν μόνοι τους σὲ τόση ἀντίθεση μὲ τὴν πολιτικὴ αἴσθηση τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ σὲ πλήρη ἀπομόνωση ἀπ’ τὴν ἀγορά. Ἡ κυβέρνηση ἐκφράζει τὶς δύο πιὸ εὐαίσθητες ἐλπίδες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν αἰσιοδοξία γιὰ ἀνάκαμψη καὶ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ τὸν εὐρωπαϊκὸ προσανατολισμό του∙ αὐτὰ εἶναι ἀδιαμφισβήτητα γιὰ τὸν κόσμο καὶ ὅσο αἰσθάνονται, ὅτι κάποιοι, ἑκόντες ἄκοντες δὲν ἔχει σημασία, τὰ ὑπονομεύουν, τόσο περισσότερο ἐξαγριώνονται. Οἱ κατακτήσεις τῆς διετίας εἶναι κατακτήσεις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ κανενὸς ἄλλου κι αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε ὅλοι μας∙ οἱ θυσίες καὶ ἡ ἐξαθλίωση πληρώθηκαν ἄσχημα, καὶ πολὺ ἄσχημα μάλιστα γιὰ πολλούς, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀνακόψει τὴν πορεία πρὸς τὴν εὐημερία. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντικείμενο τῶν συζητήσεων, στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα, ὅπου πάλλει ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ∙ λέξη δὲν ἀκοῦς κατὰ τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, ὅταν πρὸ διετίας πολλοὶ τὸν ἐπέκριναν καὶ αὐστηρὰ μάλιστα, γιατὶ ψήφισε τὸ δεύτερο μνημόνιο. Τὸ ἄλλο χαρακτηριστικὸ τῶν συζητήσεων αὐτῶν εἶναι ὅτι δὲν ἀκοῦς ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἔχουν χαθεῖ οἱ ὑποστηρικτές του, ὅταν πρὸ διετίας ἦταν μᾶλλον ἀρκετοί∙ αὐτοὶ οἱ χῶροι εἶναι πάντοτε στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία τὸ βαρόμετρο τῶν ἐξελίξεων.