Καὶ συνῆλθεν εἰς ἐκκλησίαν

Ὁ Πεισίστρατος εἶχε αὐτοτραυματισθεῖ καὶ ἐμφανίσθηκε στοὺς Ἀθηναίους πάνω σὲ ἅμαξα ἰσχυριζόμενος ὅτι πληγώθηκε ἀπ’ τοὺς ἐχθροὺς του, ἐνῶ στὴν Ἀγορὰ οἱ φίλοι του τὸνἐπευφημοῦσαν∙ ὁ Σόλων κατάλαβε τὴν ἀπάτη καὶ τὸν ἐπιτίμησε αὐστηρὰ ἐνώπιον ὅλων, ὅτι μόνος του τὸ ἔκανε, σὰν τὸν Ὀδυσσέα, ἀλλὰ ἐκεῖνος ἐξαπάτησε τοὺς ἐχθρούς του, ἐνῶ αὐτὸς τοὺς συμπατριῶτες του. «Ἐκ τούτου τὸ μὲν πλῆθος ἦν ἕτοιμον ὑπερμαχεῖν τοῦ Πεισιστράτου καὶ συνῆλθεν εἰς ἐκκλησίαν ὁ δῆμος»∙ μετὰ τὸ περιστατικὸ αὐτὸ τὸ πλῆθος εἶχε συμπαραταχθεῖ μὲ τὸ μέρος τοῦ Πεισιστράτου καὶ συνεκλήθη ἡ ἐκκλησία τοῦ δήμου. «Ἀρίστωνος δὲ γράψαντος, ὅπως δοθῶσι πεντήκοντα κορυνηφόροι τῷ Πεισιστράτῳ φυλακὴ τοῦ σώματος»∙ ὁ Ἀρίστων πρότεινε, ὅπως δοθοῦν πενῆντα ροπαλοφόροι στὸν Πεισίστρατο ὡς σωματοφυλακή του. Ἦταν ἡ ἀρχὴ γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς τυραννίας στὴν πόλη∙ οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν παρασυρθεῖ ἀπ’ τὸ ἤπιο ὕφος τοῦ πονηροῦ ἀρχηγοῦ τους.