Ἀλλαγὴ στρατηγικῆς Εὐρώπης

Σὲ ριζικὴ ἀλλαγὴ στρατηγικῆς προσνατολίζονται οἱ Εὐρωπαῖοι, ὅσες χῶρες μποροῦν φυσικά, μετὰ τὰ ἀποτελέσματα τῶν εὐρωεκλογῶν∙ στὴν Εὐρωζώνη ἡ ἀλλαγὴ εἶναι εὐκολώτερη, μὲ τὴν σημαντικὴ μείωση τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων στὶς περισσότερες χῶρες καὶ τὴν μεγάλη ἄνοδο τῆς ἀκροδεξιᾶς. Οἱ Συντηρητικοὶ παίρνουν 211 ἕδρες, καὶ μαζὶ μὲ τοὺς Φιλελευθέρους καὶ τὰ μικρότερα κόμματα ἐξασφαλίζουν τὴν πλειοψηφία τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου, οἱ Σοσιαλιστές, 193∙ στὴν Ἑλλάδα ἡ ὑποχώρηση τῆς Νέας Δημοκρατίας, κατὰ 20%, εἶναι ἀπ’ τὶς μικρότερες, ἐνῶ μετράει καὶ ἡ συγκράτηση τοῦ ΠΑΣΟΚ. Οἱ διαβουλεύσεις στὴν Εὐρζώνη κυρίως προβλέπονται σκληρές, ἀλλὰ καὶ ἐπείγουσες μαζὶ γιὰ τὴν ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς∙ ἡ λιτότης καὶ τὰ μνημόνια τελειώνουν ὁριστικά, διαφορετικὰ ἡ κοινωνικὴ ἔκρηξη βρίσκεται ἐπὶ θύραις. Ἡ χώρα μας διαθέτει δύο σοβαρὰ ἐπιχειρήματα, ἔχει ἐκπληρώσει ὅλες σχεδὸν τὶς ὑποχρεώσεις της, δημοσιονομικὲς καὶ μεταρρυθμιστικές, καὶ περνάει στὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας. Ἡ ἐπανακύλιση εἶναι εὐκολώτατη.