Λόγον ἢ μῦθον πραγματείας

Ὁ Πεισίστρατος ἦταν ἤπιος τύραννος καὶ εἶχε σεβασθεῖ τοὺς περισσότερους νόμους τοῦ Σόλωνος καὶ εἶχε προσθέσει ἐλάχιστους δικούς του∙ ὅσοι εἶχαν ἀντιταχθεῖ στὴν τυραννία του εἶχαν ἐγκαταλείψει τὴν Ἀττικὴ καὶ καταφύγει σὲ ἄλλες ἑλληνικὲς πόλεις, ἔστω καὶ προσωρινά. «Ἀλλὰ Πεισίστρατος, ᾧ τήν τε χώραν ἐνεργοτέραν καὶ τὴν πόλιν ἠρεμαιοτέραν ἐποίησεν»∙ ἀλλὰ ὁ Πεισίστρατος, τὶς καλλιέργειες τὶς ἔκανε πιὸ ἀποδοτικὲς καὶ τὴν πόλη πιὸ ἤρεμη. «Ὁ δὲ Σόλων ἁψάμενος μέγαλης περὶ τὸν Ἀτλαντικὸν λόγον ἢ μῦθον ἐποίησεν πραγματείας»∙ ὁ δὲ Σόλων εἶχε ἀρχίσει νὰ γράφει μεγάλο ποίημα μὲ ἀφορμὴ τὸν μύθο ἢ τὴν ἱστορία τῆς Ἀτλαντίδος. «Ὃν διήκουσε τῶν περὶ Σάϊν λογίων προσήκοντα τοῖς Ἀθηναίοις»∙ τὸν ὁποῖο εἶχε ἀκούσει ἀπ’ τοὺς Σαΐδας ἱερεῖς τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐνδιέφερε τοὺς Ἀθηναίους. Εἶχε γεράσει ὁ Σόλων καὶ δὲν εἶχε τὴν παλιὰ ἐπιρροή του στοὺς Ἀθηναίους∙ εἶχαν ἀναδειχθεῖ ἄλλες γενιὲς πολιτῶν.