Ἐκλογὴ προέδρου Ἐπιτροπῆς

Ἡ ἐκλογὴ τοῦ προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποτελεῖ πλέον διαδικασία στὰ γνωστὰ γρανάζια τῆς πολιτικῆς συνδιαλλαγῆς καὶ ἀναμετρήσεως στὴν Εὐρώπη∙ οἱ περισσότερες δυνάμεις τῆς Εὐρωζώνης τάσσονται ὑπὲρ τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Λαῖκοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖο καὶ ἦρθε πρῶτο στὶς ἐκλογές, ἐνῶ οἰ εὐρωσκεπτικιστές, κυρίως τῶν ἐκτὸς τῆς Εὐρωζώνης χωρῶν, ἀντιδροῦν, διότι τὸν θεωροῦν πολὺ φεντεραλιστή, ἐνῶ αὐτοὶ ἐπιθυμοῦν πιὸ χαλαρὴ ἕνωση. Σὲ ἐπικουρία τους ἔρχεται ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή, μὲ τὴν διόγκωση τῶν ἑρμηνειῶν τῶν διαφόρων δηλώσεων τῶν ἐπισήμων∙ οἱ ἀντεγκλήσεις αὐτὲς θὰ κυριαρχήσουν τὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες. Οἱ εὐρωπαϊστὲς φαίνεται ὅτι ἔχουν τὴν πρωτοβουλία τῶν κινήσεων καὶ μᾶλλον θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν πλειοψηφία μὲ τοὺς Σοσιαλιστὲς καὶ τοὺς Φιλελεύθερους∙ ὁ νέος πρόεδρος ἔχει περισσότερες ἁρμοδιότητες, ἀλλὰ κυρίως τὴν πολιτικὴ καταξίωσή του ἀπ’ τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαοὺς κι ὄχι μόνο, ὅπως στὸ παρελθόν, ἀπ’ τὶς κυβερνήσεις τους. Κάτι ἀλλάζει πάντως.