Εὐρώπη, ἡ δοκιμασία ἐκλογῆς προοέδρου

Τὴν δοκιμασία τῆς ἐκλογῆς τοῦ προέδρου της ἀπ’ τὸ Εὐρωκοινοβούλιο διέρχεται ἡ Εὐρώπη, μετὰ τὶς εὐρωεκλογὲς καὶ τὶς ἔντονες ἀντιρρήσεις τῶν ἀτλαντιστῶν∙ ὁ Βρεταννὸς πρωθυπουργὸς διατύπωσε τὶς ἐπιφυλάξεις του γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ, διότι εἶναι φεντεραλιστής, διαφορετικὰ ἀπειλεῖ μὲ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μαζὶ μὲ τὸν Σουηδό, ὁ ὁποῖος μάλιστα δὲν ψήφισε στὶς ἐκλογές, σὲ ἔνδειξη διαφωνίας γιὰ τὴν πολιτικὴ ἑνοποίηση. Οἱ Εὐρωπαῖοι, μὲ τοὺς Γερμανοὺς πρώτους, γνωρίζουν ὅτι, ἐὰν ὑποχωρήσουν στὶς πιέσεις αὐτές, ὑπονομεύεται ἡ ἑνοποίηση καὶ τὸ εὐρὼ τορπιλλίζεται, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κατατεμάχιση καὶ πάλι τῆς γηραιᾶς ἠπείρου∙ δηλαδή, ἐκπίπτουν σὲ ἀποικία τῶν Ἀμερικανῶν καὶ σὲ θέατρο τῶν συγκρούσεών των μὲ τοὺς Ρώσους καὶ Κινέζους. Τὸ δίλημμα εἶναι σαφέστατο.