Ἐγγυήσεις τῆς πολιτικῆς σταθερότητος

Οἱ προοπτικὲς τῆς πολιτικῆς μας σταθερότητος διαγράφονται εὐοίωνες, ἀλλὰ καὶ ἀναγνωρίζονται ἀπὸ ὅλους τοὺς διεθνεῖς παράγοντες, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικὸ γίνεται ἀποδεκτὸ τὸ γεγονὸς τῆς ἐξαντλήσεως τῆς τετραετίας ἀπ’ τὴν κυβέρνηση∙ ἡ κοινὴ γνώμη τῆς χώρας καὶ περισσότερο ἡ ἀγορὰ εἶδε συνολικὰ τὰ ἐκλογικὰ ἀποτελέσματα ὡς ψῆφο ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν κυβέρνηση, παρὰ τὶς ὑλακὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ ὅλοι συνέχισαν κανονικὰ τὶς δουλειές τους τὴν ἑπομένη, σὰν νὰ μὴν εἶχε συμβεῖ τίποτε καὶ μετέδωσαν τὴν ἠρεμία αὐτὴ καὶ τὴν σύνεση καὶ στὸ ἐξωτερικό. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδεικνύει ὅτι πῆρε ἀψήφιστα τὴν ἐπιλογή του στὶς εὐρωεκλογές, ἐνῶ μέτρησε περισσότερο ἐκείνη τῶν περιφερειακῶν∙ ἡ δυσαρμονία κυβερνήσεως καὶ λαοῦ ἀποδεικνύεται μὲ δύο τρόπους καὶ μόνο, μὲ τὴν ἀπώλεια τῆς δεδηλωμένης τῆς Βουλῆς, κάτι ποὺ δὲν συνέβη, καὶ μὲ τὴν ἐμφανῆ ἐκδήλωση τῆς λαϊκῆς δυσαρέσκειας, ποὺ ὄχι μόνο δὲν φαίνεται, ἀλλὰ τὸ ἀντίθετο εἶναι ἔκδηλη ἡ ἱκανοποίηση, γιατὶ ἀποκλείονται οἱ ἐκλογές. Ἡ σύνθεση μάλιστα τῆς Βουλῆς ἐπιτρέπει τὴν ἄνετη ἐκλογὴ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ τὸ ΚΚΕ συγκεντρώνουν μόνο 99 βουλευτές, ὁπότε Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ καὶ σαράντα τουλάχιστον ἀνεξάρτητοι ἀρκοῦν γιὰ τὴν πλειοψηφία τῶν 180 ψήφων. Εἶναι διάχυτη ἡ αἴσθηση αὐτὴ κυρίως στοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντες ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ.
Ἡ ἀνοδικὴ πορεία τῆς οἰκονομίας συμπληρώνει τὸ καλὸ κλίμα γιὰ τὴν χώρα μας∙ ἀκόμη καὶ ἡ ἔκθεση τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου, ἡ τόσο αὐστηρὴ πάντοτε στὴν τετραετία, δὲν φείδεται ἐγκωμίων γιὰ τὰ οἰκονομικά μας ἐπιτεύγματα∙ οἱ ἄλλοι διεθνεῖς παρατηρητές, μὲ πρώτους τοὺς πρώην καταστροφολόγους, ὑπερακοντίζουν σὲ ὕμνους, ποὺ μᾶλλον ἔνοχλοῦν. Ἡ αἰτία τῆς στάσεώς τους αὐτῆς ἑστιάζεται στὸ διεθνὲς κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο σπεύδει γιὰ ἐπενδύσεις στὴν χώρα μας∙ ὅλες αὐτὲς οἱ ἀτλαντικὲς κασσάνδρες βλέπουν ὅτι γελοιοποιοῦνται στὸ μεγάλο κεφάλαιο, δηλαδὴ στοὺς πελάτες τους∙ τὸ εἶχαν δέσει κόμπο, ὅτι ἡ χώρα μας θὰ χρεωκοπήσει καὶ ἡ Εὐρωζώνη θὰ διαλυθεῖ καὶ διέδιδαν τὴν πεποίθησή τους αὐτὴ στὴν διεθνῆ κοινότητα. Ἡ Ἑλλὰς ὅμως, ὄχι μόνο δὲν χρεωκόπησε, ἀλλὰ ἐξελίσσεται στὴν πιὸ δυναμικὴ οἰκονομία τῆς Δύσεως∙ ἡ ὕφεση ἔπεσε στὸ 1% τὸ πρῶτο τρίμηνο -ὅταν καὶ ἡ Ἀμερικὴ εἶχε τὴν ἴδια ὕφεση-, ἀλλὰ καταγράφεται ἀνάπτυξη γύρω στὸ 1% τὸ δεύτερο, ἡ μεγαλύτερη στὴν Εὐρώπη. Ἡ ἁλματώδης αὔξηση τοῦ τουρισμοῦ, οἱ ξένες ἐπενδύσεις, μὲ ἐφαλτήτιο τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, καὶ ἡ ἐπέκταση τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων, εἶναι ἁπτὲς ἀποδείξεις∙ ἡ σπουδὴ μεγάλων κεφαλαίων γιὰ ἐπένδυση στὴν Γιούρομπανκ θεωρεῖται τὸ βαρόμετρο, ἐνῶ ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Κινέζου πρωθυπουργοῦ στὶς ἑπόμενες ἑβδομάδες, θὰ συνοδευθεῖ μὲ μεγάλα ἐπενδυτικὰ προγράμματα.
Στὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση εἶναι φανερὴ ἡ ἀμηχανία καὶ ἡ δυστοκία∙ φαίνεται ὅτι εἶχε βέβαιη τὴν μεγάλη διαφορά της ἀπ’ τὴν κυβερνητικὴ παράταξη συνολικὰ στὶς εὐρωεκλογὲς καὶ τὴν ἀνατροπὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς∙ δὲν συνέβη καὶ τὰ ἔχουν χαμένα, δείχνουν ὅτι δὲν εἶχαν καταστρώσει ἐναλλακτικὴ πρόταση. Τὸ χειρότερο εἶναι, αὐτὸ ποὺ τοὺς εἶπε ὁ πρωθυπουργός, «ἔχουν ἀποκτήσει τὴν ἀλαζονεία τῆς ἐξουσίας, πρὶν ἀκόμη ἀποκτήσουν τὴν ἐξουσία»∙ οἱ ἔμπειροι πολιτικοὶ ἀναλυτὲς θεωροῦν τὸ ποσοστὸ τῶν εὐρωεκλογῶν ὡς τὴν ὀροφὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅταν πῆρε ἀρκετὰ λιγώτερους ψήφους ἀπὸ ὅσους τὸν Ἰούνιο τοῦ 2012∙ πολλοὶ μάλιστα ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ ἀνώτατο ὅριό του εἶναι ἐκεῖνο τοῦ Μαΐου 2012. Ὅταν, στὴν χειρότερη στιγμὴ τῆς κυβερνήσεως μὲ τὴν ἀνεργία στὰ ὕψη καὶ χωρὶς τοὺς ἐμφανεῖς οἰωνοὺς ἀπ’ τὸν τουρισμό, πῆρε κάτω ἀπ’ τὰ ποσοστὰ τοῦ Μαΐου στὶς περιφερειακὲς ἐκλογές, διότι αὐτὲς μετρᾶνε στὸν πολὺ κόσμο, τότε τί ἀναμένει ἀργότερα, ὅταν θὰ φθάσει σὲ ὅλα τὰ στρώματα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ κύμα τῆς ἀναπτύξεως; στὴν Εὐρώπη ἡ παράταξή του διακρίνεται στὶς τελευταῖες θέσεις, χωρὶς οὐσιαστικὴ ὑπόσταση∙ τὸ φάντασμα ποὺ πλανιόταν πάνω ἀπ’ τὴν Εὐρώπη μᾶλλον κόλλησε στὴν Κουμουνδούρου. Τὰ προβλήματα στὸ ἐσωτερικό του εἶναι ἔντονα πλέον, διότι πολλοὶ βλέπουν τὴν ὀμιχλώδη πορεία∙ στὴ Βουλὴ τὰ περιθώρια ἐλιγμῶν ἐξαντλοῦνται σταδιακά.
Στὰ μικρὰ κόμματα οἱ φυγόκεντρες τάσεις πολλαπλασιάζονται∙ οἱ βουλευτὲς αὐτονομοῦνται, ὅσοι δὲν ἀνεξαρτητοποιοῦνται ἀκόμη∙ οἱ προσωπικὲς προοπτικὲς ἑκάστου αὐτῶν τίθενται σὲ πρώτη μοῖρα. Ἡ ἀκροδεξιὰ ἔδειξε ὅτι ἐξάντλησε τὰ ὅριά της, παρὰ τὴν αὔξηση τῶν ποσοστῶν της σὲ παραδοσιακὰ ἀριστερὲς περιοχές, ἀλλὰ αὐτὸ συμβαίνει πάντοτε στὴν ἱστορία, ἡ ῥοὴ ἀπ’ τὴν μία ἄκρη στὴν ἄλλη τοῦ συμβατικοῦ ἐκκρεμοῦς∙ ἐὰν δὲν ἦταν δὲ καὶ ὁ συνομιλητής της συνεργάτης τοῦ πρωθυπουργοῦ θὰ ἦταν ἀκόμη χαμηλότερα στὰ ποσοστά. Τὰ ἐντὸς τῆς Βουλῆς δύο ἄλλα, εἶναι ἀμφίβολο τοῦ ἐὰν μποροῦν νὰ φυτοζωήσουν∙ οἱ διαλυτικὲς τάσεις εἶναι ἰσχυρότατες, ἐνῶ δὲν ἔχουν καὶ ἔδαφος ἐλιγμῶν, καθὼς εἶχαν ταυτίσει τὴν ὕπαρξή τους στὴν ἀντιμνημονιακὴ στάση καὶ σὲ νέα μέτρα. Ἡ συνθηματολογία αὐτὴ δὲν εἶχε ἀπήχηση στὴν πράξη ὅπως φάνηκε μέσα στὴν κάλπη∙ στὸ ἀμέσως προσεχὲς διάστημα, μὲ τὶς φορολογικὲς ἐλαφρύνσεις καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας, θὰ φαντάζουν σὰν φωνὴ ἀπ’ τὸν Ἄδη, μὲ βαθύτατη τὴν περιφρόνηση τοῦ κόσμου ἀπέναντί τους. Χρονικὰ ἐξαντλεῖται ἡ ἀπήχησή τους μέσα στὸ Θέρος, διότι τὸ Φθινόπωρο προβλέπεται ἄλλη ἐντελῶς οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ πολιτικὴ δυναμικὴ πολὺ περισσότερο∙ οἱ ἡγεσίες τῶν μικρῶν δείχνουν τόσο δέσμιες τῶν ὑπερατλαντικῶν κέντρων, ὥστε ἀδυνατοῦν προσαρμόσαι τὴν τακτική τους στὶς νέες συνθῆκες. Μᾶλλον τοὺς ἐγκατέλειψαν οἱ ἐντολεῖς τους.
Ὁ ρυθμιστὴς τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς παραμένει ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς, μὲ πολὺ ἐνισχυμένο μάλιστα τὸ κύρος του∙ ἡ ὑποχώρηση τῶν ποσοστῶν τοῦ κόμματός του στὶς εὐρωεκλογὲς εἶναι ἀπ’ τὶς μικρότερες στὴν Εὐρώπη –καὶ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ εἶχε τὴν ἀνάλογη μείωση-, ἐνῶ θεωρεῖται σημαντικὴ ἐπιτυχία ἡ αὔξηση τοῦ ποσοστοῦ στὶς περιφερειακὲς ἐκλογές. Ἡ πολιτική του δύναμις ὅμως ἀντλεῖται ἀπ’ τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ κόσμου στὸ ἐσωτερικὸ καὶ τοῦ μεγάλου κεφαλαίου στὸ ἐξωτερικό∙ τὸ στοίχημα γιὰ τὴν χώρα εἶναι ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ μόνο∙ ὅταν συνεχίζεται τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα, ἦρθε ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν ὕφεση καὶ ἀκολουθεῖ τὸ τέλος τῶν μνημονίων, μὲ φορολογικὲς ἐλαφρύνσεις καὶ ὑποχώρηση τῆς ἀνεργίας, τότε ἀλλάζει ἡ πολιτικὴ δυναμική. Οἱ δανειστὲς ἀναγνωρίζουν τὴν πρόοδο τῆς χώρας καὶ δὲν ἔχουν ἀντίρρηση γιὰ φοροελαφρύνσεις, οἱ ὁποῖες μάλιστα γίνονται καὶ κίνητρα γιὰ τὴν ἀνάπτυξη∙ τὸ Φθινόπωρο εἶναι ἡ κρίσιμη καμπή, ἐὰν συνεχισθεῖ τὸ τουριστικὸ ρεῦμα στοὺς ἴδιους ρυθμοὺς καὶ ἡ εἰσροὴ κεφαλαίων. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δείχνει ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἐξέλιξη αὐτὴ καὶ ἀναμένει τὰ ἅπτα ἀποτελέσματα τῆς ἀναπτύξεως∙ ἄλλες προοπτικὲς ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς δὲν διαγράφονται στὸν ὁρίζοντα, τὸ ἀντίθετο μάλιστα, τὰ κυβερνητικὰ κόμματα βλέπουν τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἀσώτων στὶς τάξεις τους. Ἴσως μάλιστα ἔμειναν πολὺ καιρὸ μακρυὰ ἀπ’ τὸ μαντρί τους. Οἱ λύκοι παραμονεύουν.