Σαρωτικὸς ἀνασχηματισμὸς

Ὁ ἀνασχηματισμὸς εἶναι πράγματι σαρωτικός, μὲ κύριο ἄξονα, τὴν ἀνάθεση τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν στὸν Γκίκα Χαρδούβαλη, ἴδιας σταδιοδρομίας, ἀλλὰ καὶ νοοτροπίας, μὲ τὸν Γιάννη Στουρνάρα στὶς πασοκικὲς κυβερνήσεις∙ μὲ τὸν προκάτοχό του ὡς Διοικητὴ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διατηρεῖται ἡ συνέχεια στὶς δύσκολες διαπραγματεύσεις γιὰ τὴν ρύθμιση τοῦ χρέους, ἐνῶ θεωρεῖται καὶ ὡς ἀνάχωμα στὶς ἐπιθέσεις τῆς ἀριστερᾶς κατὰ τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Φυσικὰ ἀπομένει ἡ ἄσκηση τῆς ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς στὴν νέα φάση τῆς χώρας καὶ ἡ ἀποδοτικὴ λειγτουργία τοῦ σχήματος∙ ἀρκετοὶ ἀναλαμβάνουν γιὰ πρώτη φορὰ κυβερνητικὴ θέση, ὁπότε πέφτει στὸν πρωθυπουργὸ ἡ εὐθύνη γιὰ τὸν συντονισμό τους. Ἡ αἴσθηση τῆς νέας πνοῆς δίδεται, ἀλλὰ καὶ ἡ συνέχεια τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τοῦ τέλους τῶν μνημονίων, ὅπου δίδει τὶς ἐξετάσεις της ἡ κυβέρνηση∙ ἡ προσέλκυση τῶν ἐπενδύσεων καὶ ἡ ἁπλοποίηση τῆς γραφειοκρατίας εἶναι τὸ δεύτερο δύσκολο πρόβλημα.