Ἀλλαγὴ πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ ἐπιτυχία τοῦ ἀνασχηματισμοῦ στὴν ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς κρίνεται ἀπ’ τὴν ἀντίδραση τῆ ἀντιπολιτεύσεως περισσότερο, παρὰ ἀπ’ τὴν σύνθεσή της∙ ἡ ἐμμονὴ στὴν ἀντιγερμανικὴ ὑστερία ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ τοῦ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀνάγκη ἁπαλύνσεως τῶν ἐσωκομματικῶν ἀντιδράσεων τῶν συντεχνιακῶν τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ, ἀλλὰ ἐνισχύει στὴν κοινὴ γνώμη τὴν πλήρη ἀποκοπή του ἀπ’ τὸν εὐρωπαϊκὸ προσανατολισμό της. Ὅσα ἐπιχείρησε ὁ πρόεδρός του στὶς Βρυξέλλες τὴν περασμένη ἑβδομάδα, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῆς ὑποψηφιότητος τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ στὴν προεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ πετάει στὰ σκουπίδια μὲ τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ στάση του∙ ἡ τακτικὴ τοῦ ἐκβιασμοῦ τῶν ἐκλογῶν ἐγκαταλείπεται πλέον, ἐνῶ ἐπιστρέφει στὴν προεκλογικὴ φρασεολογία του. Δηλαδή, περιορίζεται στὰ ποσοστὰ τῶν εὐρωεκλογῶν καὶ βάζει πλώρη γιὰ ἐκεῖνα τῶν περιφερειακῶν∙ ἡ προσέλκυση νέων ψηφοφόρων κεντρώας προελεύσεως δὲν γίνεται μὲ ἀριστερὰ συνθήματα ἀτλαντικῆς ἀποχρώσεως, ἀλλὰ μὲ συγκεκριμένο πρόγραμμα γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς χώρας.