Ἀντειπεῖν ὑπὲρ φιλοσοφίας

Τὸ ἐρώτημα τῶν ἐπιτευγμάτων τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου ἀπασχολεῖ τοὺς πάντες ἐπὶ 2300 χρόνια τώρα, χάρις στὴν τύχη ἢ χάρις στὶς ἀρετές του τὰ πέτυχε ὅλα αὐτά∙ στὰ ἠθικά του ἀφιερώνει ὁλόκληρη μελέτη ὁ Πλούταρχος, ὁ ὁποῖος εἶχε στὰ χέρια ὁλόκληρη τὴν ἀρχαιοελληνικὴ γραμματεία. «Οὗτος ὁ τῆς Τύχης λόγος ἐστίν, ἴδιον καὶ μόνης αὑτῆς ἔργον ἀποφαινομένης Ἀλέξανδρον»∙ αὐτὸς ὁ τῆς Τύχης λόγος, μόνον δικό της εἶναι ἔργο ὁ Ἀλέξανδρος. «Δεῖ δὲ ἀντειπεῖν ὑπὲρ φιλοσοφίας, μᾶλλον δ’ ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου δυχεραίνοντος καὶ ἀγανακτοῦντος»∙ πρέπει ὅμως νὰ ἀντιπαρατάξουμε καὶ τὴν φιλοσοφρία, μᾶλλον ὑπὲρ τοῦ Ἀλεξάνδρου ὁ ὁποῖος δυσανασχετοῦσε καὶ ἀγανακτοῦσε. «Εἰ προῖκα δόξει παρὰ Τύχης λαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν»∙ ἐὰν πιστεύεται ὅτι ἐκ Τύχης ἔλαβε τὴν βασιλεία. «Ἣν ὤνιον αἵματος πολλοῦ καὶ τραυμάτων ἐπαλλήλων κτώμενος»∙ τὴν ὁποία εἶχε λάβει ὡς ἔπαθλον πολλοῦ αἵματος καὶ πολλῶν τραυμάτων. Πρὸς διερεύνηση εἶναι πλέον ἡ ἀπάντηση.