Ἀνασχηματισμὸς μὲ στόχο τὴν ἀνάπτυξη

Ἡ νέα κυβέρνηση ἔχει ἄλλη ἐντελῶς ἀποστολὴ ἀπ’ τὴν προηγούμενη καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ κύριο μέλημα τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ, εἰς τὸ νὰ μεταδώσει στοὺς ὑπουργούς του τὴν ἄλλη ἀποστολή, ἐντελῶς διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνη τῆς προηγούμενης∙ πρὸ διετίας, ἕνα ἦταν τὸ μέλημα τῆς κυβερνήσεως, ἡ ἀποφυγὴ τῆς χρεωκοπίας καὶ τῆς ἐξόδου ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, μὲ τὶς λιγώτερες δυνατὲς θυσίες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ∙ αὐτὸ ἦταν τὸ πρῶτο, ἐνῶ τὰ περιθώρια ἐλιγμῶν τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἦταν ἐλάχιστα, στὰ πλαίσια τοῦ Μνημονίου ποὺ εἶχε ὑπογράψει ὁ σοσιαλιστὴς πρωθυπουργός. Ἡ ἀποστολὴ τῆς σημερινῆς κυβερνήσεως εἶναι ἄλλη ριζικὰ διάφορη ἀπ’ τὴν προηγούμενη∙ ἡ ἀνάκαμψη εἶναι ἀποδεδειγμένη, ὅπως καὶ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα, καὶ δὲν ἀμφισβητεῖται ἀπὸ κανέναν, ἐνῶ θεωρεῖται δεδομένη ἡ ἀνάπτυξη τὸ δεύτερο τρίμηνο τοῦ ἔτους, μὲ ρυθμὸ ἀπ’ τοὺς μεγαλύτερους στὴν Εὐρωζώνη. Ἑπόμενως ἡ κυβέρνηση ἔχει ἐπιδίωξη τὴν ἐπιτάχυνση τῶν ρυθμῶν ἀναπτύξεως, μὲ τὴν πάταξη τῶν γραφειοκρατικῶν ἐμποδίων καὶ τὴν διευκόλυνση τῶν ἐπενδύσεων σὲ ὅλους τοὺς κλάδους∙ τὸ ἐνδιαφέρον εἶναι ἡ καλλιέργεια πνεύματος ἀνατάσεως καὶ ἀξιοποιήσεως ὅλων τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς χώρας. Ὅσο ταχύτερα ἐπιταχυνθεῖ ἡ ἀνάπτυξη, καὶ ὑπερβεῖ ὁ ρυθμός της τὸ 1%, 1,5% τὸ τρίτο τρίμηνο, τόσο διευκολύνονται οἱ διαπραγματεύσεις γιὰ τὴν ρύθμιση τοῦ χρέους.
Ἄλλωστε, ἡ ρύθμιση τοῦ χρέους εἶναι τὸ κύριο πρόβλημα τῆς χώρας πλέον, ἐπειδή, μὲ τὴν ἁλματώδη αὔξηση τοῦ τουρισμοῦ, τὴν μαζικὴ προσέλευση ἐπενδύσεων καὶ τὴν αὔξηση τῆς ρευστότητος στὴν ἀγορά, μὲ τὶς πρόσφατες ἀποφάσεις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κεντρικῆς Τραπέζης, οἱ δημοσιονομικοὶ καὶ ἄλλοι οἰκονομικοὶ δεῖκτες κινοῦνται πολὺ πιὸ εὐνοϊκὰ ἀπὸ ὅσο ἀναμενόταν ἀπ’ τοὺς διεθνεῖς παρατηρητές, ἐνῶ καὶ ἡ ἀνεργία ὑποχωρεῖ σταδιακά∙ ἀπὸ ἄλλη ἐντελῶς θέση θὰ καθίσουμε στὸ τραπέζι τῶν διαπραγματεύσεων γιὰ τὸ χρέος. Τὸ πιὸ σημαντικὸ εἶναι ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔχουν ἀποβάλει ἐντελῶς, παρὰ τὰ τόσα προβλήματα ποὺ ἔχουν ἀκόμη, τὴν αἴσθηση τῆς καταθλίψεως καὶ τῆς μεμψιμοιρίας καὶ ξανοίγονται ὁ καθένας στὴν δουλειά του, ἄρχισαν νὰ τρέχουν κι ὅλο καὶ κάτι βγάζουν∙ ὁ τουρισμὸς προσφέρει μεγάλη ὑπηρεσία, ὅχι μόνο γιὰ τὴν ἀπασχόληση στὶς δουλειές του, ἀλλὰ καὶ γιατὶ παρουσιάζει πολλὰ πολλαπλασιαστικὰ φαινόμενα, μὲ τὴν ἐπέκταση τῶν ἐργασιῶν καὶ σὲ ἄλλους κλάδους, κυρίως τῶν μικρομεσαίων. Τὴν χειρότερη κρίση στὴν τετραετία τὴν ὑπέστησαν οἱ μικρομεσαῖοι καὶ τὸ εἴδαμε αὐτὸ στὶς ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐπιχειρήσεις τους ποὺ ἔκλεισαν στὶς μεγάλες καὶ μικρὲς πόλεις∙ ἤδη τώρα, δειλὰ δειλὰ ἀνοίγουν τὰ μικρομάγαζα κι ὅλο κι ἀπορροφοῦν κάποιους. Μόλις ἀνοίξουν οἱ κρουνοὶ τῶν τραπεζῶν θὰ φανεῖ ἠ διαφορά, διότι θὰ τὰ διευκολύνουν μὲ τὶς πιστώσεις τους.
Ἡ ἀποκατάσταση τῆς ἀξιοπιστίας τῆς Ἑλλάδος στὸ ἐξωτερικό, ἀπὸ πρῶτο μέλημα τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ πρὸ διετίας, μετατρέπεται τώρα στὴν ἀνάδειξή της ὡς σταθεροποιητικοῦ παράγοντος στὴν περιοχή∙ ἡ ἄσκηση τῆς προεδρίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἦταν ἄκρως ἐπιτυχής, καθὼς προώθησε προβλήματα δυσεπίλυτα ἐπὶ χρόνια, ὅπως τὴν ἑνιαία τραπεζικὴ ἀγορά, τὴν μεταναστευτική, τὴν ἐνεργειακή, τὴν περιφερειακὴ καὶ τὶς σχέσεις μὲ τὴν Μέση Ἀνατολή. Ἡ παρουσία στὴν ὁρκωμοσία τοῦ Αἰγυπτίου προέδρου, τοῦ Νίκου Ἀναστασιάδη καὶ τοῦ Εὐάγγελου Βενιζελου δὲν θεωρήθηκε μόνο ὡς ἐκπροσώπηση τῶν δύο ἑλληνικῶν κρατῶν, ἀλλὰ καὶ ὡς παρουσία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ ἀνεξαρτήτως τῶν ἐσωτερικῶν της προβλημάτων, ἡ Αἴγυπτος εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀραβικὴ χώρα, μὲ ἀναγνωρισμένο τὸ κύρος της καὶ αὐτὸ φάνηκε ἀπ’ τὴν παρουσία στὴν ὁρκωμοσία ὅλων σχεδὸν τῶν Ἀράβων ἡγετῶν. Ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία ἀνέδειξε, παρὰ τὶς παρασπονδίες τῶν ἀτλαντιστῶν, τὴν ἀνάγκη τοῦ αὐτεξούσιου ρόλου τῆς Εὐρώπης στὴν ἤπειρό της∙ χάρις στὶς παρεμβάσεις τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ, ἀποφεύχθηκε ἡ διόγκωση τῆς κρίσεως, ἐνῶ ἐπιτεύχθηκε μὲ τὴν διαμεσολάβησή της ἡ ἔστω καὶ ἀνεπίσημη συνομιλία τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν μὲ τὸν Πέτρο Ποροσένκο. Μᾶλλον ἐκτονώνεται ἡ κατάσταση, μὲ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος τῆς χώρας καὶ τὴν παραχώρηση εὐρείας αὐτονομίας στὶς ρωσόφωνες περιοχές∙ φυσικὰ ἡ ἐκκαθάριση τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς χώρας ἀπ’ τοὺς ἔνοπλους ἀκροδεξιοὺς εἶναι ἄλλη ὑπόθεση.
Ἡ δυστοκία ὅμως στὴν ἀντιπολίτευση καὶ κυρίως στὴν ἀξιωματικὴ παραμένει∙ δείχνουν ὅτι ἀδυνατοῦν νὰ καταγράψουν τὶς βαθύτερες διεργασίες στὸν ἑλληνικὸ λαὸ τὴν ἑπομένη τῶν διπλῶν ἐκλογῶν. Στὶς περιφερειακὲς ἐκλογὲς ὁ ΣΥΡΙΖΑ καταποντίσθηκε, καὶ μόνο στὶς εὐρωεκλογὲς ἦρθε πρῶτος μὲ ἀπώλειες∙ ἂν συνεκτιμηθεῖ ὅτι οἱ κάλπες στήθηκαν στὶς χειρότερες μέρες γιὰ τὴν κυβέρνηση, τότε ἡ ὑποχώρησή της σὲ ψήφους τῆς Νέας Δημοκρατίας δὲν εἶναι μεγάλη κι εἶναι ἀπ’ τὶς μικρότερες στὴν Εὐρώπη∙ ἐὰν ἡ ἐκτίμηση γίνει καὶ γιὰ τὶς περιφερειακές, τότε ἡ νίκη εἶναι μεγάλη. Τὸ καθοριστικὸ κριτήριο εἶναι ἄλλο, ἡ αἴσθηση τοῦ κόσμου, ὅτι δὲν ἄλλαξε τίποτε καὶ ὅτι ὀφείλει συνεχίσαι ὁ πρωθυπουργὸς τὴν διακυβέρνηση τῆς χώρας, μὲ τὶς ἀνάλογες διορθώσεις στὰ πρόσωπα∙ οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν πολιτικὴ σταθερότητα, ἐνῶ καὶ ὁ Ναπολεντίσκος ὁμολόγησε, μπροστὰ στὸν Μάρτιν Σοὺλτζ στὶς Βρυξέλλες, ὅτι γιὰ τὸ κόμμα του, «δὲν ἦταν τόσο καλὰ τὰ ἀποτελέσματα στὴν Ἑλλάδα». Τὸ μεγάλο πρόβλημα μὲ τὴν Κουμουνδούρου εἶναι ἐσωτερικό, τὰ στελέχη της∙ παραμένει προσηλωμένη στὴν ἀντιμνημονιακὴ καὶ ἀντιγερμανικὴ τακτική, διότι αὐτὴν ἀντιλαμβάνονται οἱ συντεχνιακοὶ τοῦ βαθέως ΠΑΣΟΚ καὶ οἱ ἄλλοι ἀριστεροί. Ἡ ἐποχὴ ὅμως ἄλλαξε, ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι ἦρθε ἡ ἀνάπτυξη, μαζὶ μὲ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση καὶ τὸ τέλος τῶν μνημονίων. Δείχνει ὁ Ναπολεοντίσκος ὅτι ζεῖ στὴν προηγουμενὴ ἐποχή.
Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐπιδίδεται πλέον στὴν διαδικασία τῆς ἀναζητήσεως εὐκαιριῶν γιὰ τὴν ἀπασχόλησή του καὶ τὶς δουλειές του∙ γνωρίζει ἄριστα, ὅτι χάρις στὸ φιλότιμό του καὶ στὶς θυσίες του τὰ πέτυχε, ὅσα πέτυχε, ἡ χώρα, ἀλλὰ καὶ χάρις στὸ πεῖσμα καὶ στὴν σωστὴ σύλληψη τοῦ προβλήματός μας ἀπ’ τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ. Ὅσο θὰ ἐπιβεβαιώνεται, ἀπὸ τρίμηνο σὲ τρίμηνο, ἡ ἀνάπτυξη καὶ ἡ βελτίωση τῶν ἄλλων δεικτῶν τῆς οἰκονομίας, τόσο περισσότερο θὰ ἐνισχύεται τὸ θάρρος του καὶ οἱ προσπάθειές του γιὰ ἀναζητήσεις∙ μεταβαίνει ὁ Ἕλληνας ἀπ’ τὴν περίοδο τῆς συσταλτικῆς λογικῆς καὶ τῆς ἐνδοστρεφοῦς στάσεώς του στὴν ἀντίληψη τῆς διασταλτικῆς λογικῆς καὶ τῆς ἀποδεσμεύσεως ὅλων τῶν δυνατοτήτων του. Τώρα γνωρίζει τὶς δυνατότητες τῆς χώρας, φυσικό της πλοῦτο καὶ γεωγραφική της θέση, ἀλλὰ καὶ τὶς ἀτομικές του ὡς ἱστορικῆς καὶ πολιτιστικῆς συνεχείας∙ ἡ γλῶσσα του γίνεται πλέον τὸ ἐφαλτήριο γιὰ τὴν οἰκονομικὴ καὶ πολιτική του ἀπογείωση. Ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση ὁδηγεῖ τὴν ἀνθρωπότητα –τὸ ἐπαναλαμβάνουμε ὡς ἐπωδὸ-, στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ φιλοσοφία ὡς τρόπο ζωῆς∙ ἡ βιομηχανικὴ ἐποχὴ ἐπέβαλε στὸν ἄνθρωπο τὴν ἀπόλυτη ὑποταγή του στὴν ἐσχατολογικὴ ἀντίληψη τῆς ἀνωτέρας φάσεως τῆς ἱστορίας. Ἡ ψηφιακὴ ἀπαιτεῖ καὶ προϋποθέτει τὸν ἄνθρωπο ὡς δημιουργὸ καὶ αὐτόνομο πολίτη, μὲ συνεχῆ μάλιστα ἔκφραση τῆς δημιουργικότητός του.