Μιθριδάτῃ καὶ Σπιθριδάτῃ

Ὁ Ἀλέξανδρος ἐμφανίζεται νὰ ἀπαντάει μὲ πολλὰ ἐπιχειρήματα στὴν Τύχη, ὅτι δὲν τὸν εὐνόησε καθόλου στὶς ἐκστρατεῖες του∙ ἀντιθέτως παραθέτει τοὺς τρόπους ποὺ αὐτὴ εὐνόησε τὸν Δαρεῖο γιὰ τὴν ἀνάδειξή του ἀπὸ ταχρυδρόμο τοῦ βασιλέως σὲ κύριο τῶν Περσῶν. «Ἐγὼ δ’εἰς Σοῦσα νικῶν δι’ Ἀρβήλων ἀναβέβηκα»∙ ἐγὼ ἀνέβηκα στὰ Σοῦσα, ἀφοῦ νίκησα στὰ Ἄρβηλα. «Καὶ Κιλικία μοι πλατεῖαν ἀνέῳξεν Αἴγυπτον»∙ καὶ ἡ Κιλικία μοῦ ἄνοιξε πλατὺ δρόμο γιὰ τὴν Αἴγυπτο. «Κιλικίαν δὲ Γράνικος, ὃν Μιθριδάτῃ καὶ Σπιθριδάτῃ νεκροῖς ἐπιβὰς διαπέρασα»∙ καὶ γιὰ τὴν Κιλικία;ὁ Γρανικός, τὸν ὁποῖο διαπέρασα ἀφοῦ σκότωσα τοὺς Μιθροδάτη καὶ Σπίθριδάτη. «Κόσμει σεαυτὴν καὶ σεμνύνου βασιλεῦσιν ἀτρώτοις καὶ ἀναιμάκτοις»∙ νὰ εἶσαι ὑπερήφανη καὶ νὰ σεμνύνεσαι γιὰ τοὺς ἀτρώτους καὶ ἀναίμακτους βασιλεῖς. Εἶχε πλήρη συναίσθηση ὁ Ἀλέξανδρος, μᾶς λέει ὁ Πλούταχρος, γιὰ τὸ πόσο δύσκολα ἐπέτυχε τὶς νίκες τους καὶ τὶς τόσες κατακτήσεις του.