Κύρια προτεραιότης, οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη

Τὴν ἐπιτάχυνση τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως θέτει ὡς κύρια προτεραιότητα ἡ κυβέρνηση, ὅπως τὴν προδιέγραψε στὴν ὁμιλία του στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο ὁ πρωθυπουργός∙ οἱ λόγοι εἶναι σαφεῖς καὶ κατανοητοὶ ἀπὸ ὅλους. Ἡ ἐπίτευξη ἱκανοποιητικῶν ρυθμῶν ἀναπτύξεως, πάνω ἀπ’ τὸν μέσο ὅρο τῆς Εὐρωζώνης, δίδει ἀκαταμάχητα ἐπιχειρήματα στὴν χώρα, στὶς διαπραγματεύσεις της μὲ τὴν τρόικα, γιὰ τὸ τέλος τῶν μνημονίων, διότι ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἔξοδό μας ἀπ’ τὴν κρίση, καὶ μὲ τὴν Εὐρωζώνη γιὰ τὴν ρύθμιση τοῦ χρέους∙ ἀπὸ πρακτικῆς πλευρᾶς ἡ ἀνάπτυξη κρίνεται τὸ Θέρος, διότι ὁ τουρισμὸς αὐξάνεται κατὰ 30% τουλάχιστον, οἱ ξένες ἐπενδύσεις τρέχουν μὲ τρελοὺς ρυθμούς, ὁπότε ἡ εὐθύνη τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ ἑστιάζεται στὴν ἐξασφάλιση ἱκανοποιητικοῦ συντονισμοῦ τῶν ὑπουργῶν του, γιὰ τὴν ταχύτατη ἀπορρόφηση τῶν κονδυλίων τοῦ ΕΣΠΑ, ἀλλὰ καὶ τὴν προώθηση τῶν μεταρρυθμίσεων καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ρευστότητος τῆς ἀγορᾶς. Ἤδη ἡ κοινὴ γνώμη ἀποδέχεται ὅτι εἶναι κρίσιμοι οἱ τρεῖς αὐτοὶ μῆνες καὶ ἀντιδρᾶ εὐνοϊκὰ πρὸς τὴν κυβέρνηση, τῆς προσφέρει τὴν ἀναγκαία περίοδο χάριτος∙ δείχνει ὁλοφάνερα ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ὅτι δὲν ἀποδέχεται τὶς κορῶνες τῶν σειρήνων γιὰ πρόωρες ἐκλογὲς καὶ ἀνατροπὴ τῆς κυβερνήσεως. Τὸ μόνο ποὺ τὸν ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ συνέχιση ἢ καὶ ἐπιτάχυνση τῆς ἀνοδικῆς πορείας τῆς οἰκονομίας, μετὰ τὴν ὑποχώρηση τῆς ὑφέσεως κατὰ πέντε μονάδες τὸ πρῶτο τρίμηνο.
Ὁ ἀντίκτυπος τῆς στάσεως αὺτῆς τοῦ κόσμου εἶναι ἐμφανέστατος στὶς ἀντιδράσεις τῶν κομμάτων∙ τὰ μικρὰ ζοῦν μακαρίως τὴν περαιτέρω συρρίκνωσή τους, ἐνῶ καὶ ἡ ἀκροδεξιὰ δὲν συσπειρώνει οὔτε μερικὲς δεκάδες ὀπαδῶν της, παρὰ τὶς ἀπεγνωσμένες ἐκκλήσεις γιὰ συμπαράσταση στὶς δικαστικὲς περιπέτειες τῆς ἡγεσίας της∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἀντιμετωπίζει τὰ περισσότερα προβλήματα, διότι καλεῖ σὲ ἐγρήγορση τοὺς βουλευτές του, στὴν πρώτη Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα μετὰ τὶς ἐκλογές, χωρὶς καθόλου διακοπές, διότι ἔρχονται κάλπες τὸ Φθινόπωρο –γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ στὴν διετία τὶς προβλέπει ἐντὸς τριμήνου-, ἀλλὰ αὐτοὶ ἐπιδίδονται ἐπὶ δίωρον σὲ σκληρὲς ἀντεγκλήσεις, γιὰ τὶς ἐξαρτήσεις ἀνθρώπων τοῦ προέδρου ἀπὸ μεγάλους οἰκονομικοὺς παράγοντες. Τὸ ἐὰν εἶναι ἀλήθεια ἢ ὄχι αὐτὰ ἔχει δευτερεύουσα σημασία∙ προηγοῦνται οἱ ἄλλες πολιτικὲς διαπιστώσεις: πρῶτον, ἀποτελοῦν τροχοπέδη γιὰ τὸ ὅποιο κόμμα, οἱ ἐσωτερικὲς ἀντιδικίες, ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσίας τοῦ πράγματος, κατὰ τὴν ἐκκίνηση τῆς ἐκστρατείας καταλήψεως τῆς ἐξουσίας∙ δεύτερον, ἡ εἰκόνα του στὸν πολὺ κόσμο καὶ στὸ ἐξωτερικὸ εἶναι ἐκείνη τῶν ἐνδοκομματικῶν συγκρούσεων καὶ διαρκοῦς ὑπονομεύσεως τῆς μιᾶς μερίδας ἀπ’ τὴν ἄλλη. Ποτὲ στὴν ἱστορία στρατὸς δὲν νίκησε σὲ πόλεμο, ὅταν δὲν διέθετε ὁμοιογένεια καὶ ὑψηλὸ ἠθικό∙ σοβαρὴ εἶναι ἡ ὑπόθεση τοῦ γηπέδου, ἀλλὰ δὲν συγκινεῖ τὸν κόσμο.
Τὴν πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν τῆς σημερινῆς Βουλῆς τὴν ἀπασχολεῖ ἕνα καὶ μόνο πρᾶγμα, ἡ παράταση τῆς θητείας τους, ὅσο γίνεται περισσότερο, διότι γνωρίζουν ὅτι πάνω ἀπ’ τοὺς 220 δὲν θὰ ξαναεκλεγοῦν καὶ δὲν θὰ τοὺς λέει τὴν ἑπομένη Καλημέρα, οὔτε ἡ μάνα τους∙ ὅποιος ἀγνοεῖ αὐτὸν τὸν παράγοντα δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν ἑλληνικὴ πολιτικὴ πραγματικότητα. Ἡ πολυδιάσπαση τῆς πολιτικῆς ἐκπροσωπήσεως, μὲ τὴν εὔκολη ἀνεξαρτητοποίηση ἢ καὶ μετακίνηση τῶν βουλευτῶν, ἀπ’ τὸ ἕνα κόμμα στὸ ἄλλο, ὁδηγεῖ στὴν ἀνάδειξη τῆς ἀτομικῆς πολιτικῆς ἐπιβιώσεως, ὡς τοῦ πρώτου καθήκοντος γιὰ τὸν καθένα τους∙ δὲν ἀλλάζει καθόλου εὔκολα αὐτό, ὅσο παρατείνεται ἡ πολυδιάσπαση. Ἑπομένως ἡ ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ ἡ ἐξάντληση τῆς θητείας τῆς σημερινῆς Βουλῆς ἐξαρτᾶται στὸ μεγαλύτερο βαθμὸ ἀπ’ τὸν παράγοντα τῆς ἀτομικῆς στάσεως τῶν βουλευτῶν, μὲ δεύτερον τὴν ἐπιτάχυνση τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας∙ ἐὰν γίνει καλὴ ἀξιοποίηση τῶν δύο αὐτῶν παραγόντων ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό, τότε θεωρεῖται δεδομένη ἡ ἐκλογὴ Προέδρου, διότι ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν βουλευτῶν θὰ αἰσθανθεῖ ἐξαιρετικὴ ἀνακούφιση, ἕναν χρόνο τουλάχιστον ἀκόμη ἐκπρόσωποι τοῦ ἔθνους καὶ μετὰ βλέπουν… Ὅποιος κυκλοφορεῖ στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς καὶ στὰ πολιτικὰ στέκια, ἀλλὰ καὶ διαβάζει μεταξὺ τῶν γραμμῶν τῶν λεγομένων ἀπ’ τοὺς πολιτικούς, καταλαβαίνει τὸ ποιὸς εἶναι ὁ ἐνδόμυχος πόθος τους.
Ὁπωσδήποτε τὸ κύριο κριτήριο παραμένει ἡ πορεία τῆς οἰκονομίας∙ ἐὰν ὅπως δείχνουν οἱ δεῖκτες της τὸ δεύτερο τρίμηνο ἡ ἀνάπτυξη κινηθεῖ γύρω στὸ 1% περίπου, ἀπὸ μεῖον 4,5% τὸ ἀντίστοιχο περυσινό, τότε εἶναι ἄλλη ἡ θέση μας ἀπέναντι στὴν τρόικα καὶ στοὺς ἑταίρους μας. Οἱ ἐκτιμήσεις αὐτὲς εἶναι οἱ πιὸ συντηρητικές, διότι τὸ νέο ἐφαλτήριο εἶναι τὸ ἄνοιγμα τῶν κρουνῶν τῶν τραπεζῶν καὶ ἡ διοχέτευση ρευστότητος στὴν ἀγορά∙ ὅταν τὸν προηγούμενο χρόνο, χωρὶς καθόλου τραπεζικὲς πιστώσεις, μειώθηκε ἡ ὕφεση κατὰ πέντε μονάδες, εἶναι εὔκολη ἡ ἀξιολόγηση τῆς προβολῆς τῆς δυναμικῆς στὸ μέλλον. Μετὰ τὸν τουρισμὸ καὶ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία ἡ ἀπογείωση τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων γίνεται τὸ ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας∙ ὅπως τὸ τεράστιο ἅλμα στὴν αὔξηση τῆς ἀνεργίας προῆλθε ἀπ’ τὸ κλείσιμο τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων, ἔτσι καὶ ἡ μεγάλη μείωσή της θὰ γίνει πάλι χάρις σὲ αὐτές. Τὸ δεύτερο μεγάλο πλεονέκτημά τους εἶναι οἱ πολλοὶ πολλαπλασιαστικοὶ παράγοντες τῶν μικρομεσαίων∙ ὅταν πάρει ἕνας μικρὸς τὸ δάνειό του ἀπ’ τὴν τράπεζα γιὰ τὸ μαγαζάκι του, ἀμέσως θὰ τὰ ρίξει τὰ λεφτὰ στὴν ἀγορά, γιὰ τὶς λίγες πάγιες δαπάνες του καὶ τὴν ἀγορὰ τῶν προμηθειῶν του καὶ αὐτοὶ τὸ ἴδιο καὶ πάει λέγοντας. Στὶς τράπεζες βρίσκεται πλέον ὁ γόρδιος δεσμός.
Στὴν πολιτικὴ δυναμικὴ μόνο ὁ πρωθυπουργὸς ἔδειξε ὅτι ἔχει πλήρη ἐπίγνωση τῶν προβλημάτων τοῦ τόπου∙ θέτει ὡς ἄμεση προτεραιότητα τὴν ἀνάπτυξη καὶ τὸ τέλος τῶν μνημονίων, ἐνῶ διευρύνει τὴν ἀξιοπιστία τῆς χώρας μας στὸ ἐξωτερικό. Φυσικά, χρειάζεται συνεχῆ ἐπαγρύπνηση ὁ συντονισμὸς τῆς κυβερνήσεως καὶ ἡ παράκαμψη τῶν ὑπουργικῶν φιλοδοξιῶν, ἀλλὰ αὐτὸ ἔχει γίνει πλέον συνήθεια∙ ἡ ὑποδοχὴ στὴν χώρα μας ξένων ἡγετῶν, ὅπως τοῦ προέδρου τοῦ Ἀζερμπαϊτζὰν καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Κίνας, ἀλλὰ καὶ ἡ μετάβαση τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ στὴν Πορτογαλία, δείχνουν ὅτι ἡ Ἑλλὰς βρίσκεται στὸ κέντρο τοῦ διεθνοῦς ἐνδιαφέροντος. Στὴν διεθνῆ κοινὴ γνώμη καὶ στοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντες περισσότερο διαχέεται ἡ εἰκόνα τῆς πολιτικῆς σταθερότητος στὸ ἐσωτερικὸ καὶ τῆς καλῆς ἀγορᾶς γιὰ τοὺς τρίτους∙ ὁ Λῆ Κιτσιὰνγκ ἰδιαιτέρως ἔρχεται γιὰ μεγάλες ἐπενδύσεις στὴν Ἑλλάδα, τὴν ὁποία ἔχει ἐπιλέξει ἡ χώρα του, ὡς πύλης εἰσόδου τῶν ἐμπορευμάτων της πρὸς τὴν Εὐρώπη, ἀλλὰ καὶ ὡς στρατηγικὸ ἑταῖρο σὲ πολλοὺς κλάδους. Ὁ ΟΛΠ, οἱ σιδηρόδρομοι καὶ τὸ ἀεροδρόμιο τοῦ Ἡρακλείου ἐντάσσονται στὶς ἐπενδύσεις τῶν κεφαλαίων του, ἀλλὰ ἡ συνεργασία μὲ τὶς ἑταιρεῖες ψηφιακῆς τεχνολογίας ἀφορᾶ καὶ τὴν δική του οἰκονομία∙ ὅλες οἱ ἑταιρεῖες του τοῦ κλάδου ἔχουν ἀνοίξει κέντρα ἐρευνῶν στὴν Ἑλλάδα, ἐνῶ καὶ ἐκεῖνες τῆς διαστημικῆς τεχνολογίας συνεργάζεται μὲ τὶς δικές μας πρωτοπόρες παγκοσμίως στὸν κλάδο.