Μέρκελ, ἐμμονὴ σὲ ἀνάπτυξη

Ἡ διαφορὰ τοῦ Βερολίνου μὲ τοὺς ἄλλους ἑταίρους του ἑστιάζεται σὲ ἕνα θέμα, στὴν ἄμβλυνση τῶν δημοσιονομικῶν κριτηρίων καὶ τῶν μεταρρυθμίσεων∙ ἀντιθέτως ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ὑπερακοντίζει στὴν ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνση αὐτὴ κινεῖται ἤδη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα. Στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τῆς Πέμπτης προβλέπεται ὅτι θὰ ἀνάψει τὸ πράσινο φῶς γιὰ πρόσθετα μέτρα ἐνισχύσεως τῆς ρευστότητος, ἐὰν δὲν ἐπαρκέσουν τὰ ἤδη ἐξαγγελθέντα∙ ὁ λόγος εἶναι ἕνας, ἡ καγκελάριος φοβᾶται, ὅτι, ἐὰν χαλαρώσει ἡ δημοσιονομικὴ πολιτική, τότε θὰ σταματήσουν στὶς νότιες χῶρες οἱ ματαρρυθμίσεις καὶ περισσότερο στὴν Γαλλία καὶ στὴν Ἰταλία∙ ἀντιθέτως, ὅσο προωθοῦνται οἱ μεταρρυθμίσεις καὶ καλύπτονται οἱ δημοσιονομικοὶ στόχοι, τόσο γίνονται δεκτὲς οἱ προτάσεις γιὰ μείωση τῶν φορολογικῶν ἐπιβαρρύνσεων. Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο πλεονέκτημα τῆς χώρας μας καὶ τὸ πειστικώτατο ἐπιχείρημα τοῦ πρωθυπουργοῦ μας∙ τὸ πρωτογενὲς πλεόνασμα ὁδηγεῖ σὲ μειώσεις τῆς φορολογίας.