Πολιτικὴ συνοχὴ τοῦ εὐρὼ

Τὴν ἰσχυρὴ πολιτικὴ συνοχὴ τοῦ εὐρὼ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Εὐρωζώνης ἀποκάλυψε ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία καὶ οἱ ἔντονες ἐσωτερικὲς διαφωνίες γιὰ τὶς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας∙ τὸ ἑνιαῖο νόμισμα ὑποχώρησε ἐλαφρὰ στὶς ἀγορὲς συναλλάγματος, ἀλλὰ δὲν ὑπέστη οὐσιαστικὴ ἀμφισβήτηση στὸ ἐσωτερικὸ τῶν χωρῶν του καὶ στὴν διεθνῆ ἀγορά. Τὰ δώδεκα χρόνια τῆς ζωῆς του ἀποδείχθηκαν πανίσχυρη παρακαταθήκη γιὰ τὴν ἐνσωμάτωσή του στὴν καθημερινὴ ζωὴ τῶν Εὐρωπαίων, καθὼς καὶ ἡ Λιθουανία ἐντάσσεται στὴν Εὐρωζώνη, ἡ τελευταία τῶν βαλτικῶν χωρῶν, παρὰ τὸν πρωταγωνιστικὸ ρόλο της ὑπὲρ τῆς οὐκρανικῆς κυβερνήσεως. Ἡ δυναμικὴ τοῦ εὐρὼ ἀποδεικνύει ὅτι χειραφετεῖται ἀπ’ τὴν γαλλογερμανικὴ προστασία καὶ ἀναδεικνύεται ὡς ἡ μοναδικὴ σχεδὸν κεντρομόλος δύναμις πλέον γιὰ τὴν πολιτικὴ ἑνοποίηση τῶν Δεκαενένα ∙ Ἡ χαλάρωση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος στέρησε τὴν Εὐρώπη ἀπ’ τὴν αὐτόνομη διεθνῆ πολιτική της παρουσία, ἀλλὰ τὸ εὐρὼ ἄντεξε καὶ μάλιστα λίαν ἐπιτυχῶς.