Ἀπὸ μειζόνων ἢ καλλιόνων

Ἡ ἔναρξη τῆς ἐκστρατείας τοῦ Ἀλεξάνδρου κατὰ τῶν Περσῶν, χωρὶς ἐπαρκῆ χρημαοδοτικὴ κάλυψη καὶ μὲ λίγες σχετικὰ στρατιωτικὲς δυνάμεις, ἀπασχόλησε ὅλους τοὺς ἱστορικούς∙ πῶς ξεκίνησε μὲ τόσες λίγες δυνάμεις; «Ἄβουλος ἦν καἲ προπετὴς ὁ Ἀλέξανδρος ἐξ εὐτελῶν οὕτως ἐπὶ τηλικαύτην δύναμιν ὁρμώμενος;» ἦταν ἄβουλος καὶ προπετὴς ὁ Ἀλέξανδρος μὲ ἐλάχιστα μέσα νὰ ἐκστρατεύσει ἐναντίον τόσον μεγάλης δυνάμεως; «Οὐ μὲν οὖν»∙ ὁπωσδήποτε δὲν ἦταν. «Τίς γὰρ ἀπὸ μειζόνων ἢ καλλιόνων ἀφορμῶν ἀνήγετο μεγαλοψυχίας, συνέσεως, σωφροσύνης, ἀνδραγαθίας, αἷς αὐτὸν ἐφωδίαζε φιλοσοφία πρὸς τὴν στρατείαν;» Ποιὸς λοιπὸν ἀπὸ μεγαλύτερες ἢ καλύτερες ἀφορμὲς ἀναλάμβανε μὲ μεγαλοψυχία, σύνεση, σωφροσύνη καὶ ἀνδραγαθία, οἱ ὁποῖες τοῦ ἐνέπνεαν τὴν φιλοσοφία γιὰ τὴν ἐκστρατεία; «Καὶ πλείονας παρ’ Ἀριστοτέλους τοῦ καθηγητοῦ ἢ παρὰ Φιλίππου τοῦ πατρὸς ἔχων διέβαινεν ἐπὶ Πέρσας»∙ καὶ περισσότερες εἶχε ἀπ’ τὸν καθηγητὴ Ἀριστοτέλη καὶ τὸν πατέρα Φίλιππο, ὅταν ξεκινοῦσε κατὰ τῶν Περσῶν.