Ἀποπληθωρισμὸς Εὐρωζώνης

Τὸ πρόβλημα τοῦ ἀποπληθωρισμοῦ καὶ τῆς λιτότητος εἶναι τὸ κύριο μέλημα τῶν Εὐρωπαίων καὶ τῶν Γερμανῶν περισσότερο∙ ἡ μείωση τῶν βασικῶν ἐπιτοκίων ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα στὸ 0,1% καὶ τῶν ἀρνητικῶν γιὰ καταθέσεις ὅψεως ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκῆ μέτρα κι ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ὁ συντονισμὸς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῶν ἑταίρων τῆς Εὐρωζώνης. Τὰ αἴτια εἶναι γνωστὰ καὶ οἱ λύσεις ἐπίσης, ἀλλὰ τὰ προβλήματα πλέον μεταφέρονται στὴν ἐφαρμογὴ τῆς ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, δηλαδὴ στὰ κοινοτικὰ ὄργανα καὶ στὶς ἐθνικὲς κυβερνήσεις∙ ἡ ἀπερχόμενη Ἐπιτροπὴ ἀπέδειξε ὅτι δὲν διέθετει τὴν σύλληψη καὶ τὴν τόλμη γιὰ τὴν ἔμπνευση ἀνανεωτικοῦ ρεύματος στὴν γηραιὰ ἤπειρο∙ ἦταν περισσότερο ὑποτακτικὴ στὰ ὑπερατλαντικὰ κελεύσματα, ὅπως ἀπέδειξε ἡ οὐκρανικὴ κρίση, καὶ ὀλιγώτερον εὐαίσθητη στὰ εὐρωπαϊκὰ προβλήματα. Ἡ πολιτικὴ κρίση ἀπ’ τὴν ἄλλη στὴ Γαλλία ἀποδείχθηκε τροχοπέδη γιὰ τὴν ἀνάπτυξη στὴν Εὐρώπη κι ὄχι μόνο στὴν χώρα της.