Ἰράκ, ἀμερικανικὸ πεζικὸ

Τὴν ἀποστολὴ ἀκόμη καὶ χερσαίων δυνάμεων στὸ Ἰρὰκ δὲν ἀπέκλεισε ὁ ἀρχηγὸς τῶν ἐπιχειρήσεων στὴν περιοχή, ἀμέσως μετὰ τὴν συνάντησή του μὲ τὸν Μπάρακ Ὀμπάμα∙ ὁ στρατηγὸς Μάρτιν Ντέμψεϋ ὑπογράμμισε, ὅτι ἐὰν ἀποτύχει τὸ τρέχον σχέδιο, μὲ ἀεροπορικὲς ἐπιδρομὲς μόνο, μᾶλλον θὰ εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἀνάπτυξη καὶ χερσαίων δυνάμεων γιὰ τὴν συντριβὴ τοῦ ἰσλαμικοῦ στρατοῦ. Ἡ ἀνακοπὴ τῆς προελάσεως τῶν Τζιχαντιστῶν ὀφείλεται περισσότερο στὴν μαχητικότητα τῶν ἰρανῶν ἐπαναστατικῶν φρουρῶν καὶ λιγώτερο στοὺς ἀεροπορικοὺς βομβαρδισμούς∙ οἱ ὅποιοι ἀεροπορικοὶ βομβαρδισμοὶ ἔχουν ἀποτέλεσμα, μόνο ἐὰν τὶς καταστροφὲς στὶς ἐχθρικὲς δυνάμεις τὶς ὁλοκληρώνει τὸ πεζικό, μὲ τὴν κατάκτηση τοῦ ἐδάφους∙ αὐτὴ εἶναι παλιὰ ἀρχὴ τῆς στρατηγικῆς τοῦ πολέμου. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως, οἱ Ἀμερικανοὶ φοβοῦνται νέα ἐμπλοκὴ σὲ μακροχρόνιο πόλεμο στὸ Ἰράκ, μὲ ἀβέβαια ἀποτελέσματα καὶ μὲ μεγάλη αἱμοραγία τουλάχιστον οἰκονομικὴ γιὰ τὴν χώρα τους∙ ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι σφόδρα ἀντίθετη.