Φιλοσοφίαν οἱ λόγον αὐτὴν

Τὴν βασικὴ διαφορὰ μεταξὺ τῆς φιλοσοφίας, ὡς λόγο καὶ διδασκαλία, καὶ τῆς φιλοσοφίας ὡς ἔργο ἀναφέρει ὁ Πλούταρχος γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο∙ ὁ νεαρὸς βασιλεὺς εἶχε ἔργο του τὴν φιλοσοφία, ἂν καὶ δὲν ἔγραψε τίποτε. «Τούτοις γὰρ ὁρίζουσι φιλοσοφίαν οἱ λόγον αὐτὴν οὐκ ἔργον νομίζοντες»∙ αὐτοὶ τῶν φιλοσοφικῶν σχολῶν ὁρίζουν τὴν φιλοσοφία ὡς λόγο κι ὄχι ἔργο. «Καίτοι γ’ οὐδὲ Πυθαγόρας ἔγραψεν οὐδὲν οὐδὲ Σωκράτης οὐδ’ Ἀρκεσίλαος οὐδὲ Καρνεάδης, οἱ δοκιμώτατοι τῶν φιλοσόφων»∙ καίτοι οὔτε ὁ Πυθαγόρας ἔγραψε τίποτε, οὔτε ὁ Σωκράτης, οὔτε ὁ Ἀρκεσίλαος, οὔτε ὁ Καρνεάδης, οἱ καθιερωμένοι τῶν φιλοσόφων. «Καὶ οὐκ ἠσχολοῦντο περί πολέμους ἐκεῖνοι τηλικούτους, οὐδὲ βασιλεῖς βαρβάρους ἡμεροῦντες»∙ καὶ δὲν ἀσχολήθηκαν μὲ τέτοιους πολέμους αὐτοί, οὔτε ἐξημέρωσαν βαρβάρους βασιλεῖς. «Οὐδὲ πόλεις Ἑλληνίδας ἐγκτίζοντες ἀγρίοις ἔθνεσιν»∙ οὔτε ἔκτισαν ἑλληνικὲς πόλεις σὲ ἄγρια ἔθνη. Τὸ ἐκπολιτιστικό του ἔργο θεωρεῖται ὡς μεγαλύτερο ἐπίτευγμα τοῦ Ἀλεξάνδρου.