Κρινέσθω καὶ Ἀλέξανδρος

Ἡ σύγκριση τοῦ Ἀλεξάνδρου μὲ τοὺς φιλοσόφους καὶ σοφιστές, γιὰ τὸ ἔργο τους, βαρύνει∙ οἱ μεγάλοι φιλόσοφοι, Πυθαγόρας, Σωκράτης, δὲν ἔγραψαν τίποτε. Οἱ φιλόσοφοι δὲν εἶχαν ἐκπολιτίσει βάρβαρα ἔθνη, «οὐδ’ ἄθεσμα καὶ ἀνήκοα φῦλα νόμους διδάσκοντες καὶ εἰρήνην τὴν γῆν ἐπῄεσαν»∙ οὔτε χωρὶς θεσμοὺς καὶ ἀνυπότακτες φυλὲς τὶς ἐδίδαξαν καὶ ἔφεραν τὴν εἰρήνη στὴν γῆ τους. «Ἀλλὰ καὶ σχολάζοντες τὸ γράφειν παρίεσαν τοῖς σοφισταῖς»∙ ἀλλὰ καὶ ὅταν ἀργοῦσαν συναγωνίζονταν στὸ γράψιμο μὲ τοὺς σοφιστές. «Πόθεν οὖν ἐνεπιστεύθησαν ἐκεῖνοι φιλοσοφεῖν;» ἀπὸ πότε τοὺς ἐμπιστεύθηκαν αὐτοὺς εἰς τὸ φιλοσοφεῖν; «Ἀφ’ ὧν εἶπον ἢ ἀφ’ ὧν ἐβίωσαν ἢ ἀφ’ ὧν ἐδίδαξαν»∙ ἀπὸ ὅσα εἶπαν ἢ ἀπὸ ὅσα ἔζησαν ἢ ἀπὸ ὅσα δίδαξαν. «Ἀπὸ τούτων κρινέσθω καὶ Ἀλέξανδρος»∙ ἀπὸ αὐτὰ ἂς κριθεῖ καὶ ὁ Ἀλέξανδρος. «Ὀφθήσεται γὰρ οἷς εἶπεν οἷς ἔπραξεν οἷς ἐπαίδευσε φιλόσοφος»∙ κρίνεται ἀπὸ ὅσα εἶπε, ἔπραξε, ἐδιδάχθη φιλοσοφικά.