Ἀναταράξεις Κουμουνδούρου

Ἡ ἐπιβεβαίωση τῆς δυναμικῆς ἀπογειώσεως τῆς οἰκονομίας μας, μὲ τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὰ μνημόνια, μεταφέρει τὰ προβλήματα στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Κουμουνδούρου∙ οἱ ἀντιπολιτευόμενοι στὸν Ναπολεοντίσκο, Ἀριστερὴ Πλατφόρμα καὶ βαθὺ ΠΑΣΟΚ, βλέπουν ὅτι χάνει τὸ κόμμα τὴν ἀνοδική του πορεία καὶ περιορίζεται στὰ ἐπίπεδα τῶν εὐρωεκλογῶν, τὸ ἀνώτερο, ἐνῶ οἱ προοπτικὲς προώρων ἐκλογῶν, μὲ τὴν βεβαιότητα τῆς ἐκλογῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, ἀναβάλλονται. Στὴν κριτική τους ταυτίζονται σὲ δύο θέματα, στὸν θρησκευτικὸ ζῆλο τοῦ προέδρου ποὺ παγώνει τὴν ζωντάνια τῶν ἀριστερῶν στελεχῶν, καὶ στὴν δεδομένη ἀξιολόγηση στὸν δημόσιο τομέα, ὁπότε τὰ πασοκικὰ στελέχη βαδίζουν πλέον γιὰ τὴν ἀνεργία∙ αὐτοὶ οἱ τελευταῖοι κρούουν ἀπὸ τώρα τὴν θύρα τῶν κομμάτων ἐξουσίας –διότι δὲν ἀναπνέουν χωρὶς τὴν ἐξουσία καὶ πολὺ κράτησαν τὴν ἀνάσα τους δυόμισυ χρόνια-, ὅπου αἰσθάνονται οἰκεία. Οἱ προεδρικοὶ δὲν ἔχουν ἀπάντηση στὴν κριτικὴ αὐτή, διότι βλέπουν ὅτι πέφτουν καὶ πάλι ἔξω.