Εὐρώπη, ἀνάγκη ἐκκινήσεως

Ἡ ὑποχώρηση τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς, στὴ Γερμανία κατὰ 5,7% τὸν Αὔγουστο, μαζὶ μὲ τὴν ὕφεση στὴν Γαλλία καὶ Ἰταλία, σήμανε τοὺς κώδωνας τοῦ κινδύνου στὸ Βερολίνο καὶ στὶς Βρυξέλλες∙ οἱ Εὐρωπαῖοι διαπιστώνουν, ὅτι οἱ τρῖς μεγαλύτερες οἰκονομίες τῆς Εὐρωζώνης διολισθαίνουν μὲ σοβαρὴ ὕφεση καὶ μελετοῦν πλέον ἐπειγόντως τὴν ἐπιτάχυνση τῆς ἀσκήσεως ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς. Οἱ γραφειοκρατικὲς διαδικασίες ἔχουν κρατήσει πολύ, ἐνῶ καὶ οἱ περιπλοκὲς μὲ τὸ Οὐκρανικό -ἐξ αἰτίας τῆς ὑποκύψεως στὶς ἀμερικανικὲς ἐντολές-, πληρώνονται ἀκριβά, καθὼς καὶ οἱ ἐκτιμήσεις τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν προβλέπουν γενίκευση τῆς ὑφέσεως παγκοσμίως∙ ὁ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ ἀναλαμβάνει στὴν πράξη ἀπὸ τώρα τὶς ὑποθέσεις στὰ χέρια του, ὥστε ἔχειν ἕτοιμες τὶς προτάσεις του, ὅταν καὶ ἐπισήμως θὰ ἀναλάβει τὴν ἐξουσία τὸν ἑπόμενο μῆνα. Τὸ σημερινὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο στὸ Μιλάνο γιὰ τὴν ἀπασχόληση θεωρεῖται ὡς ἀφετηρία γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς.