Κομπάνι, κρίσιμες στιγμὲς

Στὸ Κομπάνι οἱ Τζιχαντιστὲς ἔχουν ἀπωθηθεῖ ἀπ’ τὶς κεντρικὲς συνοικίες, ὅπου εἶχαν διεισδύσει καὶ ἔχασαν καὶ τὸν λόφο δυτικὰ τῆς πόλεως∙ οἱ Τοῦρκοι παρακολουθοῦν ἀδιάφροροι ἀπ’ τὰ σύνορα καὶ ἐπανέλαβαν τὶς ἐκκαθαριστικὲς ἐπιχειρήσεις τους στὶς κουρδικὲς περιοχές, ἐνῶ ὁ Μπάρακ Ὀμπάμα συγκάλεσε ἔκτακτη σύσκεψη τῶν στρατιωτικῶν ἡγετῶν τῶν εἴκοσι χωρῶν τῆς συμμαχίας. Ἡ ἀλλαγὴ σκηνικοῦ στὸ Κομπάνι θεωρεῖται μεγάλη ἐπιτυχία τῶν Κούρδων, καθὼς στερεῖ στὸ χαλιφάτο τὴν δυνατότητα ἐλέγχου μεγάλου μέρους Συρίας καὶ Ἰράκ∙ ἡ ἐπίθεση ἐναντίον του εἶναι δύσκολη στὰ ἄλλα μέτωπα, χωρὶς χερσαῖες δυνάμεις, ἀλλὰ καμμία χώρα δὲν ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνη ἐμπλοκῆς της σὲ νέο πόλεμο στὴν Μέση Ἀνατολή. Ἡ Ἄγκυρα γνωρίζει τοὺς κινδύνους, ἀλλὰ φοβᾶται περισσότερο τοὺς Κούρδους, διότι ἡ ἀντοχή τους στὸ Κομπάνι ἐνισχύει τὶς προοπτικὲς γιὰ τὴν δημιουργία ἀνεξαρτήτου κράτους τους, μὲ ἄμεση ἀπειλὴ στὶς νοτιοανατολικὲς ἐπαρχίες της. Τὸ πρόβλημα περιπλέκεται ἀρκετά.