Ἔμπολα, φόβοι ἐκτροχιασμοῦ

Οἱ φόβοι γιὰ ἐκτροχιασμὸ τῆς καταστάσεως μὲ τὸν ἔμπολα εἶναι ἄμεσοι, κατὰ τὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ὑγείας, διότι πολλαπλασιάζονται τὰ κρούσματα στὶς τρεῖς ἀφρικανικὲς χῶρες, ποὺ ἀπειλοῦνται καὶ μὲ ἐπισιτιστικὴ κρίση∙ ἐκτὸς ἀπ’ τὴν ἀνεπάρκεια κλινῶν στὰ νοσοκομεῖα τους, τὰ ὀρφανὰ στοὺς δρόμους, μαζὶ μὲ τοὺς ἄταφους νεκρούς, οἱ ἀγρότες τους ἐγκαταλείπουν τὰ χωράφια τους καὶ φεύγουν σὲ ἄλλες περιοχὲς ἢ χῶρες. Ἡ ἄμεση κινητοποίηση τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν καὶ ἡ ἐπείγουσα ἀποστολή, φαρμάκων, κλινῶν, νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τροφίμων θεωρεῖται ὁ μοναδικὸς τρόπος γιὰ πρόληψη τῆς ἀνεξελέγκτου μεταδόσεως τῆς νόσου∙ ἐὰν δὲν διατηρηθεῖ στὶς τρεῖς αὐτὲς χῶρες καὶ μεταδοθεῖ σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἀφρική, τότε εἶναι αὐτονόητη ἡ ἐξάπλωσή της καὶ στὶς ἄλλες ἠπείρους. Οἱ μεγάλοι δὲν δείχνουν καθόλου εὐαισθησία.