Ἑδραίωση τῆς ἄλλης πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ δοκιμασία τῆς Ἑλλάδος ἀπέναντι στὶς ἀγορὲς τὴν περασμένη ἑβδομάδα ἐπέτυχε καὶ ἡ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς ἑδραιώθηκε στὴν χώρα μας∙ οἱ ἀκροβολισμοὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ γιὰ ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὰ μνημόνια ἔφεραν τὸ προβλεφθὲν ἀποτέλεσμα, παρὰ τὴν συστηματικὴ προσπάθεια τῆς Κουμουνδούρου μὲ τὴν καλλιέργεια πολωτικοῦ κλίματος. Οἱ κερδοσκόποι ἀντέδρασαν ὅπως ἀναμενόταν καὶ προκάλεσαν ἀπότομη πτώση στὸ Χρηματιστήριο καὶ ἄνοδο τῶν ἐπιτοκίων τῶν ὁμολόγων μας, ἐνῶ ἡ ἀτλαντικὴ καὶ ἐπιχώριος διαπλοκή, μὲ τὰς παραφυάδας της στὰ κόμματα, προέβλεπε τὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος∙ δὲν συνέβη τίποτε, πέραν τῆς πτώσεως στὸ Χρηματιστήριο –διότι ἡ κίνηση στὰ ἑλληνικὰ ὁμόλογα εἶναι ἐλαχίστη καὶ ἡ ἄνοδος τῆς τιμῆς μετράει ἐὰν προσφύγει ἡ Ἀθήνα στὴν ἔκδοση νέων, τὸ ὁποῖο δὲν προβλέπεται στὸ ἄμεσο μέλλον-, ἐνῶ ἡ οἰκονομία δούλεψε κανονικὰ καὶ ἡ ἀγορὰ οὔτε κἂν τὸ κατέγραψε. Οἱ ἀνασκαφὲς στὴν Ἀμφίπολη καὶ ἡ ἀποκάλυψη τοῦ μοναδικοῦ ψηφιδωτοῦ κέρδισε τὴν ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ τοὺς γέμισε μὲ αὐτοπεποίθηση καὶ σιγουριά∙ ἡ ἱστορία μᾶς τρέφει, διότι ἀποτελεῖ μέσα μας τὸν βασικὸς πυρῆνα τῆς ἰδιοσυκρασίας μας. Ὁ ἀντίκτυπος στὴν πολιτική μας δυναμικὴ ἦταν ἄμεσος∙ ἀκόμη καὶ ὁ Ναπεολεοντίσκος τὸ κατάλαβε αὐτὸ καὶ ἄλλαξε τροπάριο, χαμήλωσε τὸν τόνο καὶ προσποιεῖται τὸ καλὸ παιδί.

Ἡ πιθανότης γιὰ ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας σὲ τέσσερες μῆνες διαχέεται στὰ εὐρύτερα στρώματα καὶ στὶς πολλὲς πτέρυγες τῆς Βουλῆς∙ ἤδη πολλοὶ ἀνεξάρτητοι βουλευτὲς ἀφήνουν ἀνοικτὸ θέμα, εἴτε μὲ δηλώσεις τους εἴτε μὲ πράξεις τους, ὅπως μὲ τὴν δημόσια ἐμφάνιση μὲ κορυφαίους ὑπουργοὺς σὲ γνωστὰ στέκια. Ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀλλάζει τὸν τόνο τῆς ἀντιθέσεώς του καὶ πιάνει ἄλλους σκοπούς∙ ἡ κοινὴ γνώμη δὲν θέλει ἐκλογές, σχεδὸν στὸ σύνολό της, ἀλλὰ κάποια στρώματα δὲν θέλουν ἀκόμη περισσότερο καὶ αὐτὰ μετροῦν στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις. Οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς οἰκονομίας, τουρισμός, δημόσια ἔργα, μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις φέρουν τὸ βάρος τῆς ἀλλαγῆς τοῦ πολιτικοῦ κλίματος, ἄλλος περισσότερο, ἄλλος λιγώτερο∙ οἱ μεγάλες τεχνικὲς ἑταιρεῖες, μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια ἐξαφανίσεώς τους σχεδόν, ἔχουν ἀρχίσει τὶς δουλειές τους πάλι, εἴτε μέσῳ τοῦ τουρισμοῦ εἴτε τῶν μεγάλων ἔργων εἴτε τῶν ἀποκρατικοποιήσεων καὶ τῶν ξένων ἐπενδύσεων∙ πρωτίστως ὅμως διαπιστώνουν τὴν ἀλλαγὴ τοῦ κλίματος, ὅλοι ξανοίγονται, ὁ καθένας στὸν χῶρο του. Αὐτοὶ οἱ παράγοντες, πέραν τῶν ἀρνητικῶν συνεπειῶν κατὰ τὴν σοσιαλιστικὴ περίοδο, εἶδαν τὸν χάρο μὲ τὰ μάτια τους τὴν πενταετία καὶ δὲν θέλουν μὲ κανένα τρόπο ἐπιστροφὴ στὸν ἐφιάλτη∙ πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς συχνάζουν στοὺς ὑψηλοὺς ὀρόφους τῆς Κουμονδούρου καὶ βλέπουν ὅτι μπορεῖ νὰ χάσουν ὅσα ἔφτιαξαν ἀπ’ τὴν ἐποχὴ τῆς δικτατορίας.

Σὲ ἕνα πρᾶγμα ταυτίζονται ἀπολύτως οἱ μεγαλοεργολάβοι μὲ τοὺς μικρομεσαίους τῆς οἰκονομίας, στὴν ἀνάγκη διατηρήσεως τῶν κατακτήσεων τῆς τελευταίας διετίας καὶ στὴν διασφάλιση τῆς μεταβάσεως ἀπ’ τὴν ἀνάκαμψη στὴν ἀνάπτυξιακὴ πορεία∙ στὴν ἱστορία συμβαίνει αὐτὸ μόνο σὲ περιόδους ἐξόδου ἀπὸ σοβαρὴ κρίση καὶ ἐμεῖς ζήσαμε τὴν χειρότερη στὰ τρεῖς χιλιάδες χρόνια. Οἱ μεγαλοεργολάβοι ἀπευθύνονται στοὺς ἡγετικοὺς κύκλους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, οἱ μικρομεσαῖοι στὰ τοπικὰ στελέχη καὶ πιέζουν ἀμφότεροι πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση, στὴν ἐκλογὴ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας καὶ στὴν ἐνίσχυση τῆς ἀνοδικῆς πορείας τῆς οἰκονομίας∙ αὐτὲς τὶς πιέσεις ὑφίστανται καὶ οἱ ἀνεξάρτητοι βουλευτὲς καὶ προλειαίνουν τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ψῆφο τους∙ ἄλλωστε μετράει καὶ τὸ προσωπικὸ συμφέρον, διότι ξέρουν σχεδὸν ὅλοι τους, ὅτι δὲν ἐπανεκλέγονται καὶ ὅτι τὸ βράδυ τῶν ἐκλογῶν δὲν θὰ τοὺς χαιρετάει οὔτε ἡ μάνα τους. Τὸ μοναδικὸ ἅλμα τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀπὸ ὕφεση 7% νὰ περάσει σὲ 1% σὲ δύο χρόνια, ὀφείλεται σὲ δύο λόγους καὶ μόνο∙ στὴν πλήρη ἐμπιστοσύνη τοῦ κόσμου τῆς ἀγορᾶς, τῶν μικρομεσαίων, πρὸς τὸν Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιὰ τὴν πολιτική του, καὶ στὴν ἀμοιβαία πίστη τους, ὅτι πρέπει μεταξύ τους νὰ κινήσουν τὴν οἰκονομία, ἔστω καὶ χωρὶς τραπεζικὴ ρευστότητα. Ἔγινε τὸ θαῦμα, δούλεψε ἡ ἀγορὰ στόμα στόμα καὶ χέρι χέρι σὲ ἀντικατάσταση τῆς τραπεζικῆς ρευστότητος.

Οἱ μικρομεσαῖοι διαμορφώνουν τὴν κοινὴ γνώμη κι ὄχι ἡ διαπλοκή∙ ἡ ψῆφος στὶς εὐρωκλογὲς ἦταν ἀνάλαφρη καὶ χωρὶς ἰδιαίτερη βαρύτητα∙ ἐὰν ἐξέφραζε τὴν πραγματικὴ βούληση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ εἶχε τὶς ἀνάλογες προεκτάσεις στὴν ὑπόλοιπη ζωή του∙ δὲν ἄλλαξε ἡ πολιτικὴ πρακτικὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἡ ψυχοσύνθεσή τους, ἐπειδὴ ἐμφανίσθηκε ὁ ΣΥΡΙΖΑ. Τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ἐπιχείρησε μετὰ μανίας τὴν κινητοποίηση τοῦ κόσμου, γιὰ πραγματικὰ ἐπίκαιρα θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἐπιβίωσή του, ὅπως ὁ ΕΝΦΙΑ μὲ τὰ λάθη του, κι αὐτὸς δὲν ἀνταποκρίθηκε∙ ἡ περιφερειάρχης Ἀττικῆς θεώρησε τὴν ἐκλογή της ὡς ἱστορικὸ γεγονὸς καὶ τὴν ἑπομένη τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων της ἀκύρωσε τὶς συμβάσεις γιὰ τὰ ἀπορρίμματα τῆς περιφέρειας, ἀλλὰ ἦρθαν οἱ ἐκλογὲς γιὰ τὴν Κεντρικὴ Ἕνωση Περιφερειῶν καὶ δὲν ἀποτόλμησε οὔτε ὑποψηφιότητα νὰ βάλει, ἐνῶ βλέπει καὶ τὸ τοπικὸ συμβούλιο ἀκυρώνειν τὴν ἀπόφαση της. Φαίνεται ὅτι αὐτὰ φτάνουν στὴν Κουμουνδούρου καὶ τὰ ἀντιλαμβάνεται ὁ πρόεδρός της, ἂν ὄχι ἀπὸ ἄλλους, τουλάχιστον ἀπ’ τὴν οἰκογενειακή του τεχνικὴ ἑταιρεία∙ γιὰ δύο πράγματα ἐνδιαφέρεται ἡ ἀγορὰ σήμερα, γιὰ τὴν ρύθμιση τῶν χρεῶν τῶν μικρομεσαίων πρὸς τὴν Ἐφορία καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ γιὰ τὰ κόκκια δάνεια πρὸς τὶς τράπεζες. Μόλις ὁλοκληρωθοῦν αὐτά, τότε ἡ ἀγορὰ θὰ ἀπογειωθεῖ καὶ ἡ ἀνεργία θὰ ὑποχωρήσει αἰσθητά.

Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἐκφράζει τὴν δυναμικὴ ἀνατάσεως τοῦ λαοῦ καὶ τῆς οἰκονομίας∙ ὅλοι θυμούμαστε ὅτι πρὶν ἀπὸ τρία χρόνια εἴμασταν ὁ περίγελως τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης καὶ ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος τῆς Εὐρώπης. Σήμερα ὅλοι ἀναγνωρίζουν τὰ μεγάλα ἐπιτεύγματά μας καὶ τὴν ἐργατικότητα τῶν Ἑλλήνων∙ ἀπὸ τεμπέληδες καὶ διεφθαρμένοι γίναμε τὸ παράδειγμα καὶ αὐτὰ δὲν ἀπαξιώνονται, ὅσες προσπάθειες κι ἂν καταβάλλει ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ καὶ οἱ καταβολάδες της. Μᾶς βοήθησαν καὶ οἱ θεοὶ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀποκαλύφθηκε τὸ ἐκπληκτικὸ ψηφιδωτὸ τῆς Ἀμφιπόλεως∙ ἦρθε ἡ ἀποκάλυψη στὴν κατάλληλη στιγμή, ὅταν χρειαζόμασταν καὶ τὴν ἱστορικὴ δικαίωση, μετὰ τὰ ὅσα ὑποφέραμε ὡς λαός. Ἡ ἀντιπολίτευση φρόντισε τηρῆσαι ἀποστάσεις ἀπ’ τὶς ἀνασκαφὲς καὶ οἱ σύλλογοί της ἀρχαιολόγων καὶ ἄλλων, ἐπιδεῖξαι δημαγωγία εἰρωνείας καὶ ἀφελληνισμοῦ γιὰ τὶς πρῶτες ἀποκαλύψεις∙ τώρα ἡ ἡγεσία δυσκολεύεται ἀναγνωρίσαι τὴν μοναδικὴ στὴν παγκόσμια ἱστορία ἀποκάλυψη, ὁ πονηρὸς Ἑρμῆς, ὁ ἄγριος καὶ ὑπομειδιῶν γιὰ τὴν λεία του Πλούτων, ἡ ὀρυόμενη Περσεφώνη, τόσο ζωντανοὶ καὶ τόσο ἐκφραστικοί, μὲ τὰ χρώματα καὶ τὸ βάθος τῆς εἰκόνας ὡς κυρίαρχα στοιχεῖα. Ἐμπνέουν αὐτὰ τὸν καθένα καὶ τὰ συζητοῦμε ὅλοι στὰ καφενεῖα καὶ στὶς πλατεῖες ἐμπλεοι ἱκανοποιήσεως καὶ ψυχικῆς ἀνατάσεως∙ ὅταν αὐτὸ εἶναι τὸ κύριο ἀντικείμενο συζητήσεων, προκαλεῖ ἔντονες τάσεις ἀποστροφῆς ἡ ὅποιας μορφῆς καταστροφολογία τῆς ἀντιπολιτεύσεως.