Συμβιβασμὸς στὸ Βερολίνο

Ὁ συμβιβασμὸς στὸ Βερολίνο, τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Οἰκονομίας, τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Γερμανίας, ἦταν ἀναμενόμενος∙ ὁ γαλλογερμανικὸς ἄξων σὲ ἐπίπεδο κορυφῆς ἔχει ἀδρανήσει, καθὼς Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ δὲν δίδουν πλέον τὸν τόνο τῆς συνεργασίας τους καὶ τῆς πορείας τῆς Εὐρωζώνης∙ ἀναγκαστικὰ τὴν σκυτάλη παίρνουν ὁ Γάλλος πρωθυπουργὸς καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ἀλλὰ πάντα μὲ περιορισμένη πολιτικὴ ἐμβέλεια. Οἱ τέσσερες ὑπουργοὶ συμφώνησαν γιὰ τὴν προετοιμασία ἑνὸς κοινοῦ σχεδίου ἀναπτύξεως τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκονομίας, τὸ ὁποῖο θὰ παρουσιάσουν στὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο τὴν 1η Δεκεμβρίου∙ οἱ Γερμανοὶ προθυμοποιήθηκαν ἐπιπροσθέτως νὰ διοχετεύουν πενῆντα δις εὐρὼ στὴν ἀγορά τους γιὰ ἐνίσχυση τῆς ρευστότητος. Φυσικά, οἱ Γάλλοι δεσμεύθηκαν ὅτι θὰ περιορίσουν τὰ ἐλλείμματά τους καὶ θὰ συνεχίσουν τὶς μεταρρυθμίσεις, ἂν καὶ δὲν ἦταν τόσο σαφεῖς στὶς δεσμεύσεις τους∙ κάπου οἱ Γερμανοὶ ἐμφανίσθηκαν ἀνεκτικοί, διότι γνωρίζουν τὴν πολιτικὴ κατάσταση τῆς γείτονος καὶ δὲν θέλουν νὰ ἐμφανίζονται συνέχεια ὡς οἱ κακοὶ στὴν Εὐρώπη.