Πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμόνοιαν

Ὁ Ἀλέξανδρος φρόντισε νὰ σεβασθεῖ τὸν τρόπο ζωῆς ὅλων τῶν κατακτηθέντων λαῶν, ὥστε νὰ προσαρμοσθοῦν στὴν ἐξουσία του∙ ἐπιδίωκε τὴν ἄμεση καὶ ζωντανὴ ἐπικοινωνία μαζί τους. «Οὐκοῦν πρώτη μὲν ἡ τῆς στρατείας ὑπόθεσις φιλόσοφον τὸν ἄνδρα συνίστησιν»∙ κατ’ ἀρχὰς ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐκστρατείας φανερώνει τὸν ἄνδρα ὡς φιλόσοφο. «Οὐχ ἑαυτῷ τρυφὴν καὶ πολυτέλειαν ἀλλὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ὁμόνοιαν καὶ εἰρήνην καὶ κοινωνίαν πρὸς ἀλλήλους παρασκευάσαι διανοηθέντα»∙ διότι δὲν τὴν ἐξέλαβε ὡς τρυφὴ καὶ πολυτέλεια γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ γιὰ ὁμόνοια καὶ εἰρήνη καὶ ἐπικοινωνία πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τὴν διανοήθηκε καὶ τὴν ἐκτέλεσε. «Δεύτερον δ’ αὐτοῦ καὶ τὰς φωνὰς ἴδωμεν»∙ δεύτερον μαζί του γνωρίσαμε καὶ τὶς γλῶσσες. «Ἐπεὶ καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἤθη βασιλέων καὶ δυναστῶν μάλιστα ταῖς φωναῖς αἱ ψυχαὶ προβάλλουσιν»∙ διότι καὶ τὰ ἤθη τῶν ἄλλων βασιλέων μὲ τὴν γλῶσσα τους προβάλλουν τὴν ψυχή τους.