Γιοῦνκερ, ἀνάληψη προεδρίας

Ἡ ἀνάληψη τῆς προεδρίας τῆς Ἐπιτροπῆς αὔριο ἀπὸ τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ θεωρεῖται ὡς καμπὴ στὴν πορεία τῆς Εὐρωζώνης γιὰ τὴν πολιτική της συνοχὴ καὶ τὴν ἀναπτυξιακή της πολιτική∙ ὁ Λουξεμβούργιος πολιτικὸς ἔχει ἀφήσει τὴν σφραγίδα του στὴνΕὐρωζώνη, καθὼς τὴν παρέλαβε, ὡς πρόεδρός της, κατὰ τὴν γέννησή της καὶ τὴν κατέστησε δυναμικὴ διεθνῆ ὀντότητα, παρὰ τὸν πόλεμο τῶν ἀτλαντικῶν κύκλων, πρὸ δεκαετίας καὶ μὲ ἀφορμὴ τὴν ἄρνηση τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Γερμανίας γιὰ συμμετοχὴ στὴν εἰσβολὴ στὸ Ἰράκ. Τὸ εὐρὼ κατέστη διεθνὲς νόμισμα ἀποδεκτὸ ἀπὸ ὅλους, ἀλλὰ περισσότερο ἀποτελεῖ τὸν συνεκτικὸ δεσμὸ τῶν μελῶν του, διότι ὡς νόμισμα διασφαλίζει τὴν πολιτικὴ συνοχὴ τῶν λαῶν του, «τὸ νόμισμα οἷον ἐγγυητὴς ἐσθ’ ἡμῖν», κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη∙ ἡ χειρότερη δοκιμασία του ἦρθε μὲ τὴν οὐκρανικὴ κρίση, ὅταν ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ συμπαρατάχθηκε προκλητικὰ μὲ τοὺς Ἀμερικανούς, ἀλλὰ ἄντεξε καὶ ἐπιτυχῶς μάλιστα.