Νίκη τῶν Ρεπουμπλικανῶν

Ἡ σαρωτικὴ νίκη τῶν Ρεπουμπλικανῶν, στὶς ἐνδιάμεσες ἐκλογὲς στὴν Ἀμερικὴ καὶ ὁ ἔλεγχος τοῦ Κογκρέσσου, μετὰ τὴν ἀπόκτηση πλειοψηφίας καὶ στὴν Γερουσία, ἀλλάζει ριζικὰ τὴν πολιτικὴ ἰσορροπία στὴν χώρα∙ ὁ πρόεδρος εἶναι ὑποχρεωμένος πλέον προσαρμόσαι τὴν πολιτική του στὶς νέες συνθῆκες, διότι δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα τῆς ψηφίσεως τῶν μέτρων του ἀπ’ τὰ νομοθετικὰ σώματα. Οἱ Ρεπουμπλικανοί, μὲτὴν Γερουσία δύνανται ἐπιβάλλειν δικά τους πρόσωπα σὲ πολλὲς καίριες θέσεις, ἀλλὰ καὶ προωθῆσαι δική τους νομοθεσία στὸ Κογκρέσσο∙ τὸ μέτρο τῆς ἀρνησικυρίας ἀπ’ τὸν πρόεδρο δὲν θεωρεῖται πλέον καθόλου ἀποτελεσματικό, λόγῳ τοῦ Κογκρέσσου. Ἤδη τὸ πρόγραμμα ὑγείας χαρακτηρίζεται ὡς πλήρης ἀποτυχία, ἐνῶ οἱ ἀγορὲς ἀντέδρασαν ἀνοδικά, ἐπειδὴ προβλέπουν τὴν ἄσκηση πιὸ χαλαρῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς∙ τὸ χειρότερο ὅμως εἶναι ἡ ἀποδυνάμωση τῆς ἀμερικανικῆς παρουσίας στὴν διεθνῆ σκηνή, μὲ τὰ τόσα ἀνοικτὰ μέτωπα, Μέση Ἀνατολή, Οὐκρανία, Ἰσλαμισμός, Κίνα καὶ Ἀναδυόμενοι.