Οἱ ἀτλαντικὲς δεσμεύσεις

Ἡ ἱστορικὴ συμφωνία τῆς τριμεροῦς διασκέψεως κορυφῆς στὸ Κάιρο πέρασε σὲ δύτερη μοῖρα στὴν Κουμουνδούρου καὶ στὴν διαπλοκή, μὲ ἀναφορὲς ἀπ’ τὴν δεύτερη μόνο τὸ Σάββατο καὶ χωρὶς σὲ βάθος ἀνάλυση τοῦ γεγονότος∙ ἀντιθέτως διογκώθηκε στὴ διαπασῶν ἡ προπαγάνδα γιὰ τὶς ἀπειλὲς τῆς Τουρκίας, ἀλλὰ μόνο μὲ τὴνπροβολὴ τῶν θέσεών της. Ἡ συμφωνία δὲν ἄρεσε σὲ πολλοὺς κύκλους καὶ περισσότερο στοὺς ἀτλαντικοὺς οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὴν Ἄγκυρα στὶς διεκδικήσεις της καὶ οἱ ὁποῖοι ἐκφράσθηκαν μὲ τὶς ἀντιρρήσεις τοῦ Βρεταννοῦ πρωθυπουργοῦ, κατὰ τὴν ἔγκριση τοῦ ἀνακοινωθέντος τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου, γιὰ τὰ κυριαρχικὰ δικαιώματα τῆς Κύπρου στὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομική της Ζώνη∙ ἡ πλήρης ὑποταγὴ τῆς διαπλοκῆς καὶ τοῦ Ναπολεοντίσκου στὰ ἀμερικανικὰ κέντρα εἶναι γνωστή, καὶ μόνο «Τὸ Ἐμμελὲς» ἔχει ἀποδείξει τὴν ὕπαρξή τους. Τώρα καθίσταται φανερό, γιατὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ δὲν ἔχει ἀσκήσει οὔτε ἐλάχιστη κριτικὴ στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο.