Ἀποφάσεις τοῦ Γιούρογκρουπ

Οἱ ἀποφάσεις τοῦ Γιούρογκρουπ τῆς περασμένης Πέμπτης, γιὰ τὴν ἄσκηση ἀναπτυξιακῆς πολιτικῆς, μὲ τὴν διάθεση ἑνὸς τρις εὐρὼ γιὰ ρευστότητα ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα, καὶ τὴν πρόοδο στὴν ἀξιολόγηση τῆς Ἑλλάδος, ἦταν τὸ πρῶτο δεῖγμα γραφῆς τῆς νέας Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ∙ οἱ ἀγορὲς τὶς δέχθηκαν μὲ ἱκανοποίηση καὶ ἀναμένουν τὴν ἐφαρμογή τους. Ἀλλὰ ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ ἐπιφύλασσε τὴν ὑπόθεση τῶν φορολογικῶν ἀτελειῶν τοῦ Λουξεμβρούγου καὶ οἱ ἐπιχώριες καταβολάδες της τὴν διαστρέβλωση τῶν ἀποφάσεων γιὰ τὴν Ἑλλάδα∙ οἱ δεύτερες δὲν εἶχαν ἀντίκτυπο στὸ ἐξωτερικό, ἀφοῦ ἦταν χωρὶς ἀντικείμενο, ἀλλὰ οἱ πρῶτες προβλήθηκαν ἀρκετά. Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ Λουξεμβοῦργο ἦταν φορολογικὸς παράδεισος καὶ ὅτι μεγάλο μέρος τῆς εὐμάρειάς του τὸ ὀφείλει σὲ αὐτό∙ ἀλλὰ ἡ καταγιστικὴ προπαγάνδα ἦταν ἐμφανέστατα ἐνορχηστρωμένη γιὰ τὴν παρεμπόδιση τῆς ἀνακάμψεως στὴν Εὐρωζώνη, μὲ τὴν ὑπονόμευση τῆς πολιτικῆς τοῦ Λουξεμβούργιου προέδρου.