Κάιρο, ἀντανάκλαση στὴν πολιτικὴ δυναμικὴ

Οἱ ἀποφάσεις τοῦ Καΐρου, γιὰ τὴν δημιουργία τριμεροῦς ἄξονος στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ τὴν ὁριοθέτηση τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης τῶν τριῶν χωρῶν, ἐνισχύει σημαντικὰ τὴν διεθνῆ θέση τῆς χώρας μας καὶ τὰ συμφέροντά μας στὸν ὑποθαλάσσιο πλοῦτο μας, ἀλλὰ καὶ δίδουν ἄλλες διαστάσεις στὴν πολιτική μας δυναμική∙ πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη διασφάλιση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ μεγάλη χώρα τῆς περιοχῆς, μετὰ τὴν ὑποστήριξή του ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, καὶ μὲ προεκτάσεις σὲ ἄλλες γειτονικὲς χῶρες, ὅπως τὸ Ἰσραήλ. Ὁπωσδήποτε δὲν λύθηκαν ὅλα τὰ προβλήματα –κι οὔτε περίμενε κανεὶς τὴν αὐτόματη ἐπίλυσή τους-, ἀλλὰ ἐτέθησαν οἱ βάσεις γιὰ διεθνεῖς ἐγγυήσεις στὰ ἐθνικά μας θέματα, σὲ μιὰ περιόδο ρευστότητος καὶ μεγάλων ἀνακατατάξεων στὴν Μέση Ἀνατολή∙ δὲν εἴμαστε πλέον μόνοι, ὅπως παλαιότερα, καὶ διαθέτουμε τὶς διασφαλίσεις τῆς Εὐρώπης -τῆς Εὐρωζώνης καλύτερα, διότι εἶναι γνωστὸς ὁ ρόλος τῆς Βρεταννίας-, ἀλλὰ χωρὶς οὐσιαστικὴ βοήθεια τρίτων δυνάμεων στὴν περιοχή. Ἡ Αἴγυπτος καὶ ἡ Κύπρος διαθέτουν τὴν ἄμεση ὑποστήριξη τῆς Ρωσίας, ὅπου ἔχει προσκληθεῖ γιὰ ἐπίσκεψη ὁ Νίκος Ἀναστασιάδης ἀπ’ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, καὶ τῆς Κίνας, μὲ τὶς ὁποῖες εἶναι ἄριστες οἱ σχέσεις μας∙ ὁ ρόλος ὅμως τοῦ Καΐρου στὴν Μέση Ἀνατολὴ ἐνισχύεται σημαντικὰ ἀπέναντι στὶς ἀκραῖες ἰσλαμιστικὲς δυνάμεις.

Ἡ συσταση τοῦ τριμεροῦς ἄξονος στὸ Κάιρο συνέπεσε μὲ τὴν ἐκτόνωση τῆς ἀτλαντικῆς καταστροφολογίας ὡς πρὸς τὴν ἀξιολόγηση τῆς χώρας μας∙ οἱ ἀντιρρήσεις τῆς τρόϊκας εἶναι γνωστές, καὶ ὁπωσδήποτε πολὺ λιγώτερες ἀπὸ ἐκεῖνες τῶν προηγουμένων ἀξιολογήσεων τῆς πενταετίας, ἐνῶ οἱ παραινέσεις τοῦ Σώυμπλε ἀρκετὰ ἠπιότερες τῶν ὅσων ἀπευθύνει ὁ ἴδιος στοὺς συμπατριῶτες του καὶ στοὺς ἄλλους ἑταίρους τῆς Εὐρωζώνης, λόγῳ τῆς προϊστορίας τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ τῶν δεσμεύσεων τοῦ πρωθυπουργοῦ∙ τὸ γνωστὸ τροπάριό τους ἐπανέλαβαν οἱ καταβολάδες τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, ἀλλὰ χωρὶς ἀντίκτυπο στὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία. Ἡ ἀγορὰ συνεχίζει τὴν ἀνοδική της πορεία, δίδοντας νέα πνοὴ στὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν οἱ αὐξημένες συναλλαγὲς στὸ ἐμπόριο, μὲ τὴν εὐκαιρία καὶ τῶν ἐκπτώσεων καὶ ὁ θετικὸς ρυθμὸς ἀνόδου τοῦ ΑΕΠ τὸ τρίτο τρίμηνο∙ μοναδικὸ ὀχυρό τους παρέμεινε τὸ Χρηματιστήριο, γιὰ δύο λόγους, διότι δὲν ἔχει καθόλου βάθος, δηλαδὴ συνεχῆ ροὴ μὲ τὴν οἰκονομία, καὶ διότι ἀπομένει τὸ κέντρο τῶν κερδοσκοπικῶν κεφαλαίων καὶ τῆς ὑπονομευτικῆς διαπλοκῆς. Οἱ δυναμικοὶ κλάδοι τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας τὰ ἀγνοοῦν παντελῶς, ὅπως καὶ τὶς παρατηρήσεις τοῦ ΔΝΤ γιὰ τὶς πρωτοβουλίες τῆς κυβερνήσεως∙ χαμογελώντας οἱ ἄνθρωποι τῆς ἀγορᾶς λένε, «ἂς μᾶς ἀποδείξουν ὅτι ἔχουν μάθει οἰκονομικά, μετὰ τὰ τόσα λάθη τους, κι ὕστερα μιλᾶμε μαζί τους».

Οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες καὶ περισσότερο οἱ μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις θεωροῦν θεῖον δῶρον, τὴν ρύθμιση τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὸ δημόσιο καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ὅπως καὶ γιὰ τὰ κόκκινα δάνεια, ἐνῶ ἀναμένουν καὶ τὴν ἀποδέσμευση τῶν τραπεζικῶν πιστώσεων ὡς ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἐπέκταση τῶν ἐργασιῶν τους∙ ἀπέδειξαν οἱ ἐμπορευόμενοι ὅτι δύνανται ἐπεκτείνειν τὶς ἐργασίες τους, χωρὶς καθόλου τραπεζικὲς πιστώσεις τὰ τελευταῖα δυόμισυ χρόνια, μόνο καὶ μόνο χάρις στὴν προσωπική τους ἐμπιστοσύνη∙ τὸ φιλότιμο ἐπικαλέσθηκαν καὶ ἐπέτυχαν τὸν ἱστορικὸ ἆθλο τῆς μεταβάσεως ἀπὸ 7% ὕφεση σὲ 1% ἀνάπτυξη. Τὸ κύμα τῆς αἰσιοδοξίας δίδει φτερὰ στοὺς μικρομεσαίους καὶ τοὺς ἐπιτρέπει τὴν ἀξιοποίηση τῶν δυναμικῶν μας κλάδων, μὲ πρώτους τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, τὸν τουρισμὸ καὶ τὴν γεωγραφικὴ θέση τῆς χώρας∙ δὲν ἀνακόπτεται ἡ ὁρμή τους, διότι τὰ θεωροῦν προσωπικὲς κατακτήσεις, ἀπέναντι στὴν ὑπονόμευση τῆς ἀτλαντικῆς καὶ ἐπιχωρίου διαπλοκῆς καὶ στὰ ἐμπόδια τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἐλάχιστοι ἢ κανένας τους δὲν ἀκούει εἰδήσεις, ἔστω κι ἂν εἶναι ἀνοικτὰ τὰ κανάλια, ἀλλὰ στηρίζονται ὅλοι τους στὶς διαπροσωπικές τους σχέσεις, στὸν κύκλο τῶν γνωριμιῶν τους καὶ τῶν ἐργασιῶν τους∙ ὅπως δίδουν πίστωση ὁ ἕνας στὸν ἄλλον, γιὰ τὶς συναλλαγές τους, ἔτσι κάνουν καὶ τὶς πολιτικές τους ἐκτιμήσεις, μὲ ἐλάχιστη ἀναφορὰ στὰ προβαλλόμενα ἀπ’ τὴν διαπλοκὴ καὶ τοὺς διάτοντες ἀστέρες της.

Ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς κρίνει καὶ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ στὶς ἐκλογὲς τοῦ 2012 ἡ ψῆφος ἦταν ψῆφος ἀγανακτήσεως καὶ ὀργῆς ἐναντίον ὅσων εἶχαν ταυτισθεῖ καλῶς ἢ κακῶς μὲ τὰ μνημόνια καὶ τὰ μέτρα ἐξαθλιώσεως τοῦ λαοῦ∙ σήμερα ὑπάρχει κύμα ἀγανακτήσεως στοὺς συνταξιούχους κυρίως καὶ στοὺς ἀνέργους, μᾶλλον ὄχι στὸν ἴδιο βαθμὸ ὅπως οὔτε καὶ στὴνἴδια ἔκταση. Ἀντιθέτως ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς, οἱ μικρομεσαῖοι, αὐτοὶ ποὺ ξανανοίγουν τὰ μαγαζιά τους μὲ χίλια βάσανα καὶ χωρὶς καμμία βοήθεια ἀπ’ τὶς τράπεζες καὶ οἱ ἄλλες ἐπιχειρήσεις ποὺ βλέπουν νὰ αὐξάνονται οἱ συναλλαγές τους, ἕνα πρᾶγμα θέλουν, τὴν διατήρηση τῆς πολιτικῆς σταθερότητος καὶ τὴν ὁμαλὴ ἔξοδο ἀπ’ τὴν κρίση, μαζὶ μὲ τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὰ μνημόνια∙ πολιτικὰ καὶ ποσοτικὰ αὐτοὶ βαρύνουν πολὺ περισσότερο στὶς ἀποφάσεις τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ∙ ὁ συνταξιοῦχος εἶναι ἀγανακτισμένος καὶ ὀργισμένος, ἀλλὰ βλέπει καὶ τὸν ἀγῶνα τῶν παιδιῶν του καὶ τῶν ἐγγόνων του καὶ καταλαβαίνει, ἀκόμη καὶ χωρὶς νὰ τοῦ τὸ ζητοῦν, ὅτι ἡ ἐπανάληψη τῆς ψήφου ἀγανακτήσεως, ὄχι μόνο δὲν θὰ βελτιώσει τὴν δική του κατάσταση, ἀλλὰ θὰ τινάξει στὸν ἀέρα καὶ τὸν κόπο τῶν δικῶν του. Αὐτὴ τὴν καθοριστικὴ τῶν ἡμερῶν μας πολιτικὴ διάσταση δὲν ἔχει ἀντιληφθεῖ ἡ ἀντιπολίτευση καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος περισσότερο. Ἡ διαπλοκὴ εἶναι ὁ χειρότερος σύμβουλος.

Ὁ πρωθυπουργὸς προσφέρει στὴν ἀγορά τὶς ἐγγυήσεις γιὰ τὴν μετάβαση στὴν ἀνάπτυξη ἐμπράκτως, σύμφωνα μὲ τὰ τελευταῖα στοχεῖα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἱκανοποίηση τῆς προασπίσεως τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων, μὲ ἀδιάψευστη ἐπιβεβαίωση τὴν προχθεσινὴ τριμερῆ τοῦ Καΐρου∙ οἱ Ἕλληνες τὴν τελευταία πενταετία θεωροῦσαν ὡς μοναδικὴ διεθνῆ διασφάλισή τους τὴν ἔνταξη στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, στὴν Εὐρωζώνη καλύτερα, διότι οὐδέποτε ἀμφισβήτησαν, ἀκόμη καὶ στὴν χειρότερη περίοδο τῆς κρίσεως, τὴν ἔνταξη στὸ εὐρώ. Τώρα διαπιστώνουν ὅτι ἡ κυβέρνηση προσφέρει στὴν χώρα καὶ νέον ἄξονα προστασίας, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξιοποίηση ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο ἀπὸ ἐμᾶς∙ φθάνει μέχρι τὸν ἁπλὸ πολίτη ἡ προστασία αὐτή, διότι οἱ Τοῦρκοι ἐξαντλοῦν τὴν προκλητικότητά τους μὲ μετρημένο βαθμό, καὶ ὄχι πέραν αὐτοῦ. Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς συνοδευόταν ἀπ’ τὸν Εὐάγγελο Βενιζέλο στὶς ἐπισκέψεις του στὴν Λευκωσία καὶ στὸ Κάιρο, δίδοντας ἔτσι τὸν τόνο τῆς ἀπολύτου ταυτίσεως τῶν δύο κυβερνητικῶν ἑταίρων, ὡς ἀπάντηση στὶς ὅποιες ἐπικρίσεις∙ ἑπομένως ἡ πολιτικὴ ἀντιπαράθεση διαμορφώνεται πλέον μὲ κύριο ὑπόβαθμὸ τὶς κατακτήσεις μας διεθνῶς καὶ τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας. Ἡ κυβέρνηση δὲν προσφέρει μόνο τὴν ἐλπίδα γιὰ τὸ αὔριο, δεδομένη πλέον, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐγγύηση ἀπέναντι στὶς ὅποιες παρεκτροπές∙ ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι οἱ κατακτήσεις στὰ πρῶτα τους βήματα εἶναι πολὺ εὐαίσθητες καὶ εὐάλωτες ἀπ’ τὴν ὅποια παραδρομή.