Ἀνάπτυξη, ἀλλαγὴ τῆς ψυχολογίας ὅλων μας

Ἡ κατάκτηση τῆς πρώτης θέσεως, στὸν ρυθμὸ ἀναπτύξεως στὴν Εὐρωζώνη τὸ τρίτο τρίμηνο, ἐπέδρασε ὡς καταλύτης στὴν ψυχολογία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ ἄμεσες τὶς ἐπιπτώσεις στὴν οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας∙ πίστευε ἀπ’ τὶς ἀρχὲς τοῦ ἔτους, ὅτι κάτι πάει καλύτερα, τὸ Καλοκαῖρι τὸ εἶδε μὲ τὸν τουρισμὸ καὶ τοὺς δυναμικοὺς κλάδους τῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ κανένας δὲν περίμενε τόσο ὑψηλὸ ρυθμό. Ὁ ἀντίκτυπος ἦταν ἄμεσος, στὴν ἀγορὰ ἀνακουφίσθηκαν ὅλοι, διότι βλέπουν νὰ ἀποδίδουν οἱ θυσίες τους τῆς πενταετίας καὶ οἱ κόποι τους τῆς διετίας γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας∙ ἔγιναν πάλι χαρούμενοι καὶ αἰσιόδοξοι, ὅτι μποροῦμε νὰ πετύχουμε καὶ ὑψηλότερους ρυθμούς, δηλαδὴ ὅτι ἀρχίζει ἡ ἀναπλήρωση τῶν χαμένων εἰσοδημάτων στὰ χαμηλότερα στρώματα καὶ στοὺς συνταξιούχους, ὅτι ξαναβρίσκουν δουλειὰ οἱ ἄνεργοι, καθὼς τὸ ποσοστὸ τῆς ἀνεργίας ὑποχώρησε στὸ 25,8% ἀπὸ 27,8% πέρυσι. Ἡ διάχυση τῆς αἰσιοδοξίας, ἀπ’ τὶς τουριστικὲς περιοχὲς καὶ στὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, εἶναι πλέον αἰσθητὴ διὰ γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ καὶ μὲ ἄμεσα τὰ ἀποτελέσματα, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὶς γυναῖκες μὲ τὶς γεμᾶτες τσάντες τους καὶ πάλι∙ διαισθάνονται οἱ γυναῖκες ὅτι τὶς περισσεύουν χρήματα καὶ τρέχουν δαπανῆσαι αὐτά, μετὰ τὴν μακροχρόνια στέρησή τους ἀπ’ τὰ ψώνια τους, τὴν χαρά τους.

Ἡ σύμπτωση τῶν εὐχάριστων αὐτῶν νέων μὲ τὰ μέτρα ρυθμίσεως, μὲ ἑκατὸ δόσεις τῶν ὀφειλῶν στὶς Ἐφορίες καὶ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα καὶ στὰ κόκκινα δάνεια, παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις τῶν δανειστῶν, θεωρεῖται στὴν ἀγορὰ ὡς πλήρης ἀπελευθέρωσή της ἀπ’ τὰ δεσμὰ τῆς κρίσεως∙ οἱ μικρομεσαῖοι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ κάνουν ἅλματα πλέον καὶ τὰ κάνουν, διότι, χωρὶς τὶς παλιὲς δουλεῖες τους, ξανοίγονται στὶς δουλειές τους. Ἦρθε καὶ ἡ ἐπιβεβαίωση τῶν κόπων τους, ἡ ἀνάπτυξη, ὁπότε αἴρονται καὶ οἱ ὅποιες ἐπιφυλάξεις τους∙ ἡ ἐπανέναρξη τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν τραπεζῶν ἀναμένεται ἀπὸ ὅλους τους ὡς ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἐπέκταση τῶν ἐργασιῶν τους∙ πέτυχαν τὸ ἱστορικὸ θαῦμα, γιατὶ οἱ μικρομεσαῖοι τὸ πέτυχαν, τὴν πρώτη θέση στὴν ἀνάπτυξη στὴν Εὐρωζώνη, χωρὶς τραπεζικὲς πιστώσεις, κάτι ποὺ δὲν ἔχει ξαναγίνει, μόνο καὶ μόνο χάρις στὸ ἑλληνικὸ φιλότιμο καὶ στὴν ἀμοιβαία ἐμπιστοσύνη τους, ὁπότε ἂν διευκολυνθοῦν λίγο κι ἀπ’ τὶς τράπεζες ξέρουν νὰ πετάξουν μετά. Ὁ ἀντίκτυπος στὶς ξένες ἐπενδύσεις εἶναι ἄμεσος, ὅλο καὶ περισσότεροι πλέον ἀναζητοῦν τὴν Ἑλλάδα γιὰ τὴν τοποθέτηση τῶν κεφαλαίων τους∙ ἡ ἀποδεσμευση τῶν ἐπενδύσεων στὸ Ἑλληνικό, στὸν Ἰταμὸ τῆς Σητείας καὶ στὴν Κοιλάδα τῆς Ἑρμιονίας συνέπεσε, μὲ τὶς εὐοίωνες ἐπιπτώσεις τους. Ὅσο γιὰ τὶς καθυστερήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως στὴν πώληση τῆς ΔΕΣΦΑ, αὐτὲς εἶναι στὸ πρόγραμμα.

Ὁ διεθνὴς ἀντίκτυπος μετράει περισσότερο, διότι συμπίπτει καὶ μὲ τὴν τριμερῆ συμφωνία, Αἰγύπτου, Ἑλλάδος, Κύπρου, γιὰ τὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη καὶ μὲ τὶς ἀποφάσεις τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου κατὰ τῶν προκλήσεων τῆς Τουρκίας∙ ἐπὶ πενταετία ἡ χώρα μας ἦταν διεθνῶς ὁ ἀποδιοπομπαῖος τράγος, λόγῳ τῆς ὑπερχρεώσεώς της καὶ τῆς διαπομπεύσεως τοῦ λαοῦ της ἀπ’ τὸν πρωθυπουργό της, ὅταν ἔλεγε ὅτι, «ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶναι διεφθαρμένοι ἀπ’ τὴν κορυφὴ μέχρι τὰ νύχια». Μετὰ ἀπὸ δυόμισυ χρόνια, κόπων καὶ θυσιῶν, γινόμαστε τὸ ὑπόδειγμα καὶ ἑστία ἀσφαλείας καὶ σταθερότητος στὴν ἔκρυθμη περιοχὴ τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου∙ ἡ ὑποχώρηση τῆς Τουρκίας στὶς προκλήσεις της καὶ ἡ προθυμία της γιὰ διμερῆ διάλογο εἶναι ἡ καλύτερη ἀπόδειξη. Δὲν διακρίνεται γιὰ τὴν μεγαλοψυχία της ἡ Ἄγκυρα, μᾶλλον τὸ ἀντίθετο∙ ἐποφθαλμιᾶ συνέχεια τὶς ἀδυναμίες μας, γιὰ νὰ μᾶς πλήξει, ὅπως τὸ ἀποδεικνύει καὶ ἡ πρόσφατη ἱστορία. Ὁ δρόμος γιὰ τὴν ἀνάκτηση τῆς ἐπὶ Κώστα Καραμανλῆ θέσεώς μας στὸν σκληρὸ πυρῆνα τῆς Εὐρωζώνης ἔχει ἀνοίξει καὶ δὲν ἀργεῖ ἡ κατάκτησή της∙ μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως, παρὰ τὴν κωλυσιεργεία τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, τελειώνει καὶ ἡ περίοδος τῶν μνημονίων καὶ τῆς δουλείας μας στοὺς ἀνάλγητους καὶ ὑπεροπτικοὺς ἐλεγκτές, οἱ ὁποῖοι οὔτε οἰκονομικὰ δὲν ἤξεραν, διότι διαφορετικὰ θὰ εἶχαν κάνει καὶ μία σωστὴ πρόβλεψη.

Τὸ πρόβλημα στὴν χώρα μας πλέον μεταφέρεται στὴν ἀντιπολίτευση καὶ πρωτίστως στὴν ἀξιωματική∙ ἔχει στηρίξει τὴν τακτική της στὰ μνημόνια καὶ στὴν κρίση, ὁπότε τώρα, μὲ τὴν ἀνάπτυξη καὶ τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὰ μνημόνια, φαίνεται ἡ γύμνια της. Δυσκολεύεται προσαρμόσαι τὴν πολιτική της, ἀλλὰ καὶ ἀποκαλύπτονται οἱ ὑπερατλαντικὲς δεσμεύεις της∙ ὅταν ἀπαλείφει ἀπ’ τὴν ἀνακοίνωσή της γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο, τὴν καθιερωμένη ἐπὶ σαράντα χρόνια στὴν ἀριστερὰ κάθε παραλλαγῆς, καταδίκη τῆς ἀμερικανοκίνητης χούντας, αὐτὸ σημαίνει ὅτι σπάει κάθε δεσμό της μὲ τὴν ἑλληνικὴ ἀριστερά, ὅπως τὴν ἔχουμε γνωρίσει μεταπολεμικά∙ ὅταν δὲ συμπληρώνει τὴν λογοκρισία, μὲ τὴν ἁπάλυνση τῆς διατυπώσεως κατὰ τῶν μνημονίων, τότε ἀποκαλύπτει πλήρως τὶς ἐξαρτήσεις της. Ὁ Ναπολεοντίσκος ὁμολογεῖ πλέον –διότι ἡ λογοκρισία αὐτὴ ἔγινε κατὸπιν δικῆς του ἐντολῆς καὶ μόνο- ὅτι εἶναι ὄργανο, ὄχι μόνο τῶν ἀμερικανικῶν κυκλωμάτων, ἀλλὰ καὶ τῶν χειρίστων ἐξ αὐτῶν κερδοσκοπικῶν, ἄλλη ἑρμηνεία δὲν ἔχει ἡ λογοκρισία αὐτή∙ δὲν εἶναι τυχαῖο ἄλλωστε τὸ γεγονός, ὅτι σύσσωμη ἡ ἀτλαντοκίνητη διαπλοκὴ σκέπασε ἐπισταμένως τὸ θέμα. Τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα μεταξὺ τῶν δύο ἀποκαλύπτονται πλήρως∙ ἡ ἀποκάλυψη συμπληρώνεται ἀπ’ τὴν ἀμηχανία ἀμφοτέρων ἀπέναντι στὴν ἐπιτυχία τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας μας. Δικαιολογεῖται ἡ Κουμουνδουρου, διότι ἀποδεικνύει ὅτι χωρὶς μνημόνια χάνει τὴν ἀναπονή της, ἀπ’ τοὺς βαρβάρους ἀνασαίνει.

Ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς ἐπιβεβαιώνεται πλέον στὴν πολιτική του, διότι ἦταν ὁ μόνος ποὺ εἶχε πιστέψει ἀπ’ τὴν ἀνάληψη τῆς πρωθυπουργίας, ὅτι εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἔξοδος ἀπ’ τὴν κρίση∙ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδεικνύεται ὅτι τὸν πίστεψε καὶ τὸν ἀκολούθησε στὸν δύσβατο δρόμο, μὲ τὶς διαμαρτυρίες του καὶ τὶς ἐπιφυλάξεις του, ἀλλὰ χωρὶς κοινωνικὴ ἔκρηξη, παρὰ τὶς ἀπεγνωσμένες προσπάθειες τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν κατέβηκαν στοὺς δρόμους οἱ Ἕλληνες, ὅπως εἶχαν κάνει μὲ τὴν σοσιαλιστικὴ κυβέρνηση, ἑνάμισυ χρόνο μετὰ τὴν ἐκλογική της νίκη, μὲ τὸ ὑπέροχο κίνημα τῶν Ἀγανακτισμένων∙ τὸ ἀντίθετο μάλιστα, ἐπέλεξε τὴν πλήρη ἀπομόνωση τῶν συντεχνιῶν καὶ τῶν τερμιτῶν τοῦ δημοσίου χρήματος, τοὺς ἄφησε προῖκα στὴν Κουμνδούρου. Ἔχει ἐξαιρετικὴ σημασία ἡ διαπίστωση, διότι δείχνει ὅτι, στὴν χειρότερη κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ κρίση τῆς νεωτέρας ἱστορίας του, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς παρέμεινε συνετὸς καὶ σώφρων∙ δὲν εἶναι πολλὰ τὰ ἀντίστοιχα παραδείγματα στὴν ἱστορία. Ξανοίγεται τώρα, ὅπως τὸ διαισθανόταν λίγο καιρὸ πρίν, μὲ τὴν αὔξηση τῶν πωλήσεων στὴν ἀγορά, καὶ ἀναζητάει τοὺς δρόμους του∙ αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται καὶ στὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, ὅταν ἡ διαφορά- ἂν ἰσχύει αὐτὴ ποὺ δείχνουν-, μειώνεται μὲ ἐπιταχυνόμενο ρυθμό. Ἡ ἀμηχανία καὶ ἡ σύγχυση φαίνεται κι ἀπ’ τὶς ἀντιφατικὲς δηλώσεις τους∙ ἀκόμη καὶ κορυφαῖα στελέχη τους, ἀναγνωρίζουν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκλογὴ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας.