Πολυτεχνεῖο, ἱστορία καὶ πρόσωπα τῆς ἐποχῆς

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς ἐπετείου τοῦ Πολυτεχνείου κύλησε καὶ πάλι, μὲ τὶς γνωστὲς ἀκρότητες καὶ ἀντιδικίες∙ ἡ ἐξέγερση ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ ἀντιδικτατορικοῦ ἀγῶνος καὶ συγκέντρωσε ὁλόκληρο τὸν ἀθηναϊκὸ λαό, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως καὶ ἰδεολογίας -ὅταν εἶναι γνωστὸ ποιοὶ εἶχαν ἀποχωρήσει καὶ ἐπανῆλθαν τὴν τελευταία στιγμή-, ὡς ἑνιαία ἔκφραση. Τὰ παιδιὰ κλεισμένα στὸ Πολυτεχνεῖο, ἑκατοντάδες χιλιάδες στοὺς δρόμους τῆς πρωτεύουσας νὰ συρρέουν πρὸς αὐτὸ καὶ νὰ ἐμποδίζονται ἀπ’ τὰ τεθωρακισμένα ἤ νὰ καταδιώκονται, ἀλλὰ στὶς πολυκατοικίες ἄνοιγαν οἱ γυναῖκες τὰ σπίτια τους καὶ προστάτευαν τὰ παιδιά, ὅπως καὶ ὅσους διέφυγαν ἀπ’ τὸ Πολυτεχνεῖο∙ ὁ σφετερισμὸς τοῦ ἀγῶνος των εἶναι γνωστός, ὅπως καὶ ἡ διαγραφὴ τῆς φράσεως γιὰ ἀμερικανοκίνητη χούντα ἀπ’ τὸν ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά, τίνος ἦταν;