Ἑλλάς, εὐρωαμερικανικὸ θέμα

Σὲ εὐρωαμερικανικὸ θέμα ἐξελίσσεται πλέον ἡ ἀξιολόγηση τῆς Ἑλλάδος, καθὼς οἱ διαφωνίες Εὐρωπαίων καὶ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου ἐκφεύγουν τῶν ὁρίων τῆς χώρας μας∙ οἱ ἀπαιτήσεις τοῦ Ταμείου καὶ ἡ προβολὴ ὅλων καὶ νέων θεμάτων -μὲ τὴν ὑστερόβουλη παραμέληση τῶν ἐπιτευγμάτων τῆς οἰκονομίας, ὅπως τοῦ πρωτογενοῦς πλεονάσματος καὶ τοῦ ρυθμοῦ ἀναπτύξεως, 1,7%-, ἔχει ἐνοχλήσει τὶς Βρυξέλλες. Ὅλοι ἀναγνωρίζουν ὅτι σὲ ἄλλο ἀποβλέπουν, στὴν διατήρηση τοῦ καθοριστικοῦ ρόλου τους καὶ τὰ ἑπόμενα χρόνια, μετὰ τὴν λήξη τῆς θητείας τῶν Εὐρωπαίων∙ ἡ ἐπικοινωνία τοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ εἶναι συνεχής, διότι καὶ οἱ προθεσμίες τρέχουν, ἐνῶ ἡ κυβέρνηση θεωρεῖ τὴν στάση αὐτὴ, ὡς καθαρὴ παρέμβαση στὰ πολιτικὰ πράγματα τῆς χώρας. Φαίνεται ὅτι μέση λύση δύσκολα βρίσκεται, διότι τὸ Ταμεῖο δὲν θέλει νὰ φύγει ὡς κακὸς σύμβουλος, ὁπότε τελικὰ ὁ πρωθυπουργὸς τὸ διώχνει κλωτσηδόν.