Ἁπάλυνση πολιτικῶν τόνων

Οἱ τόνοι στὴν πολιτικὴ ἀντιπαράθεση ἔχουν ἁπαλυνθεῖ σημαντικὰ τὶς τελευταῖες μέρες, κάτω ἀπὸ πιέσεις τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων καὶ τῆς ἀγορᾶς∙ οἱ κερδοσκόποι τῶν δανειστῶν διογκώνουν τὶς ἀπαιτήσεις τους, ἐπειδὴ φοβούνται, ὅτι μὲ τὴν ἐκδίωξη τοῦ ΔΝΤ, μὲ ἐπαίσχυντο τρόπο, χάνουν τὶς δυνατότητες παρεμβάσεών τους στὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες καὶ στὶς ἀναδυόμενες, μετὰ τὴν στάση τῆς Ἀργεντινῆς. Οἱ Εὐρωπαῖοι θέλουν τὴν ἀποπομπὴ τῶν κερδοσκόπων καὶ τηροῦν ἀνεκτικὴ στάση, ἐνῶ ὁ πρωθυπουργὸς βρίσκεται σὲ συνεχῆ ἐπικοινωνία μὲ τὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ τὸν Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ∙ ὁ Ναπολεοντίσκος σταμάτησε τοὺς λεονταρισμοὺς καὶ ἔβαλε καὶ βουλευτές του νὰ δηλώνουν, ὅτι ζητοῦν τὸν προσδιορισμὸ τῶν ἐκλογῶν, μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Οἱ λόγοι εἶναι πολλοί∙ μεγαλοεργολάβοι καὶ οἰκογενειακοὶ παράγοντες, τουριστικοὶ ἐπιχειρηματίες καὶ μικρομεσαῖοι τὸν προειδοποιοῦν, ὅτι δὲν ἀνέχονται τὴν ὑπονόμευση τῆς ἀναπτύξεως∙ ἄλλωστε καὶ στὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις πορεύεται κανονικὰ τὴν κατιοῦσα.