Δυναμικὴ διαμορφώσεως ἐθνικοῦ μετώπου

Ἡ δυναμικὴ διαμορφώσεως ἐθνικοῦ μετώπου στὴν χώρα κατὰ τῶν δανειστῶν εἶναι γεγονὸς πλέον, μετὰ τὶς προκλητικὲς καὶ παράλογες αἰτιάσεις τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου κατὰ τὴν τρέχουσα καὶ τελευταία ἀξιολόγηση∙ γιὰ πρώτη φορὰ στὴν πενταετία τείνουν ὅλοι πρὸς ἑνιαία στρατηγικὴ ἀπέναντι τουλάχιστον στὶς ἀπαράδεκτες ἀπαιτήσεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ταμείου, χωρὶς καμμία βάση πρὸς τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομικὴ πραγματικότητα. Ἡ ἀγορὰ καὶ οἱ μικρομεσαῖοι πρῶτοι εἶχαν καταλάβει ἀπὸ καιρὸ τὶς διαθέσεις τῶν δανειστῶν, ἔτσι τοὺς ἔβλεπαν ὡς ἑνιαῖο φορέα, ἀλλὰ ἡ πίστη τους στὴν Εὐρωζώνη ἦταν χαρακτηριστικὴ ἔνδειξη ὅτι στὸ βάθος ἔκαναν κάποια διάκριση μεταξὺ τῶν Εὐρωπαίων καὶ τῶν Ἀμερικανῶν∙ τώρα βλέπουν ὅτι ἡ διαίσθησή τους ἐκείνη ἦταν σωστή, ὅλα τὰ ἐμπόδια προέρχονται ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον. Ἡ ἀντανάκλαση στὴν πολιτική μας ζωὴ εἶναι ἐμφανέστατη πλέον, καθὼς καὶ ἡ ἀτλαντοκίνητη διαπλοκή μας τὸ ἀναγνωρίζει καὶ ὁμολογεῖ, ἄλλοτε καθαρὰ καὶ ἄλλοτε μὲ μισόλογα, ὅτι ὅλες οἱ ἀντιρρήσεις προβάλλονται ἀπ’ τὸ Ταμεῖο∙ ἡ κοινὴ γνώμη, καὶ περισσότερο ὅσοι ἔχουν ὑποστεῖ τὶς χειρότερες συνέπειες τῆς κρίσεως ἐπὶ πενταετία, αἰσθάνονται τὶς πιέσεις αὐτὲς ὅτι ἀπευθύνονται προσωπικὰ στὸν καθένα∙ βλέπουν ὅτι εἶναι ἄδικες, θυμοῦνται τὴν ὑπερφίαλη καὶ ἀλαζόνα συμπεριφορὰ τῶν ἐκπροσώπων του, ὡς Ρωμαίων ἀνθυπάτων στὴν χώρας μας, καὶ ἐξεγείρονται ὅλοι τους.

Στὴ φάση αὐτὴ δὲν χωροῦν μισόλογα καὶ προφάσεις, παρὰ συγκεκριμένη καὶ καθαρὴ θέση, ἀποδέχεται κανεὶς τὶς προκλήσεις καὶ τὶς προσβολὲς τῶν κερδοσκόπων τοῦ Ταμείου ἢ τὴν ἀναγνώριση τῆς οἰκονομικῆς μας πραγματικότητος ὅτι ἐπιτύχαμε ἀρκετὰ τὴν τελευταία διετία∙ ὁ πολὺς κόσμος τὸ καταλαβαίνει αὐτὸ καὶ στηρίζει τὴν κυβέρνηση στὶς σκληρὲς διαπραγατεύσεις, ἐνῶ καὶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐπιχειρεῖ ἐμφανῆ στροφὴ στὴν πολιτική του. Οἱ δηλώσεις στελεχῶν, γιὰ οἰκονομικὴ πρόοδο, ἔστω καὶ μὲ κριτική, ἡ ἀποδοχὴ ἀπ’ τὸν πρόεδρό του τῆς συναντήσεως μὲ τὸν ἀντιπρόεδρο τῆς κυβερνήσεως, πρὸς τὸ παρὸν μόνο γιὰ τὰ ἐθνικὰ θέματα, ἀποτελοῦν σημαντικὴ ἀλλαγὴ στὴν πολιτική του∙ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀποδέχεται κάποια οὐσιαστικὴ μεταβολὴ στὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις. Οἱ λόγοι εἶναι πολλοί, ἄλλὰ δύο εἶναι ἀρκετοί: πρῶτον, ἡ ἀναγνώριση ὅτι ἡ στεῖρα ἀντιπολίτευση τῆς διετίας δὲν ὁδηγεῖ πουθενὰ καὶ τὸν ἔφερε στὴν κορυφὴ στὶς εὐρωκλογές∙ παρὰ τὴν συστηματικὴ χάλκευσή τους οἱ δημοσκοπήσεις δὲν δείχνουν τάση ἀνόδου∙ δεύτερον, διαπιστώνει ὅτι δὲν ἔχει ἐπικοινωνία καὶ οὔτε κἂν ἐπαφὴ μὲ τὴν κοινὴ γνώμη. Οἱ ἐπιδείξεις αὐταρχισμοῦ καὶ παραβάσεως τῶν μικρῶν ὁμάδων του, ὅπως στὰ Πανεπιστήμια, ὁδηγοῦν στὴν ἀπόλυτη ἀπομόνωσή τους ἀπ’ τὸν πολὺ κόσμο∙ οἱ πιέσεις στὴν Κουμουνδούρου εἶναι ἰσχυρές, ἔστω κι ἂν κάποιοι τῆς ἀριστερῆς πλατφόρμας μένουν δέσμιοι τῶν προκαταλήψεών τους.

Ἡ ἀγορὰ διαμορφώνει πλέον σχεδὸν ἀποκλειστικὰ τὶς πολιτικὲς ἐξελίξεις∙ ἡ διάχυση τῶν εἰσπράξεων τοῦ τουρισμοῦ, μὲ τὰ πολλαπλασιαστικά τους φαινόμενα, φέρει τὴν ἀναζωογόνηση τῆς οἰκονομίας καὶ στὶς μεγάλες πόλεις. Οἱ μικρομεσαῖοι ἀποτελοῦν τὸν δυναμικὸ παράγοντα, ὅσοι εἶχαν κρατήσει μὲ τὰ δόντια τὰ μαγαζιά τους καὶ τώρα βλέπουν νὰ αὐξάνονται οἱ δουλειές τους -μερικοὶ προσλαμβάνουν καὶ προσωπικό, ἐπειδὴ δὲν ἐπαρκοῦν πλέον μόνοι τους οἱ ἴδιοι-, πολλοὶ ἀπ’ τοὺς γείτονες ποὺ εἶχαν κλείσει, δοκιμάζουν καὶ πάλι τὴν τύχη τους στὸ ἴδιο ἢ σὲ κοντινὸ μαγαζί, ἄλλοι ξανοίγονται σὲ νέες δουλειὲς καὶ οἱ περισσότεροι παρακολουθοῦν τοὺς δυναμικοὺς κλάδους καὶ τρέχουν κοντά τους, ὅπως στὴν ψηφιακὴ τεχνολογία. Ὅλες αὐτὲς οἱ οἰκονομικὲς ὁμάδες ἕνα παράπονο ἔχουν, τὴν πλήρη διακοπὴ τῶν τραπεζικῶν πιστώσεων∙ τελικὰ ἔγινε ἡ ἀξιολόγηση τῶν τραπεζῶν, καὶ πήγαν πολὺ καλά, ἀλλὰ ἡ χρηματοδότηση καθυστερεῖ καὶ διαπιστώνουν ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει ἀποκλειστικὰ τὴν τρόϊκα, ἢ μᾶλλον τὸ ΔΝΤ, ὁπότε ἔχουν ἐξαγριωθεῖ ἐναντίον του. Αἰσθάνονται ὅτι τοὺς προδίδουν καὶ ὅτι αὐτοὶ παίζουν βρώμικο ρόλο κατὰ τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἀνθρώπων τῆς ἀγορᾶς∙ ὅλοι τους ἐλπίζουν ὅτι, μὲ τὴν διοχέτευση τραπεζικῆς ρευστότητος θὰ κάνουν θαύματα καὶ θὰ ἀπογειωθεῖ ἡ οἰκονομία μας. Δὲν ἔχουν ἄδικο, ὅταν χωρὶς τραπεζικὲς πιστώσεις πέτυχαν τὸν ἄθλο, ἀπὸ 7% ὕφεση σὲ 2% ἀνάπτυξη, ὅλα εἶναι πιθανά.

Στὴν διεθνῆ σκηνὴ ἀναγνωρίζεται πλέον ὁ σταθεροποοιητικὸς ρόλος τῆς χώρας μας στὴν περιοχή∙ ἡ τριμερὴς διάσκεψη κορυφῆς τοῦ Καΐρου τὸ ἀπέδειξε, ἐνῶ συνεχίζονται οἱ ἐπαφὲς σὲ ὑπουργικὸ ἐπίπεδο, γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῆς Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης, Αἰγύπτου, Κύπρου καὶ Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ προωθεῖται ἡ ἐνεργειακὴ συνεργασία μὲ Ἰσραήλ, Ἰορδανία καὶ Λίβανο. Στὸ ἐσωτερικὸ ἡ ἀλλαγὴ εἶναι ἐμφανέστατη, ἡ διαπλοκὴ ἔχει χαμηλώσει τοὺς τόνους κατὰ τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ, ἐνῶ ρίχνει σποραδικὲς βολὲς κατὰ τῶν κερδοσκόπων τοῦ Ταμείου∙ στὴν κοινὴ γνώμη ἐμπεδώνεται ἡ διαπίστωση, ὅτι στὶς προηγούμενες ἀξιολογήσεις ἦταν καθημερινὲς σχεδὸν οἱ παρεμβάσεις τῶν Ἀμερικανῶν, καὶ τοῦ προέδρου τους ἀκόμη, γιὰ ὑποχωρήσεις τῶν Εὐρωπαίων ἀπέναντι στὴν Ἑλλάδα, διαγραφὴ χρέους καὶ λοιπά∙ φυσικὰ μόνο τοῦ χρέους πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους καὶ ὄχι τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῶν κερδοσκόπων∙ στὴν τρέχουσα ἀξιολόγηση δὲν ἐμφανίσθηκε οὔτε μία φορὰ ἕνας ἀμερικανικὸς παράγων, ἔστω καὶ κατώτερος, νὰ ζητήσει τὴν ἁπάλυνση τουλάχιστον τῆς ἀκραίας στάσεως τοῦ ΔΝΤ. Τί συμβαίνει; διερωτῶνται ὅλοι, συμφωνεῖ ἡ Οὐάσιγκτον μὲ τὴν παράταση τῆς ὑφέσεως καὶ τὴν ἐπανακύλιση στὴν κρίση; διότι ἐκεῖ ὁδηγοῦν οἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ταμείου. Ἔτσι, ὅπως ἐξελίσσονται τὰ πράγματα, δικαιώνονται ὅσοι ὑποστήριζαν ὅτι, ἡ ὑπαγωγὴ στὰ μνημόνια ἦταν σχέδιο γιὰ τὴν χρεωκοπία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης.

Τελικά, ἡ ὑπονόμευση τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων ἔχει τὸ ἀντίθετο ἀπ’ τὸ προσδοκώμενο ἀπὸ αὐτοὺς ἀποτέλεσμα∙ ἀντὶ νὰ προκαλέσει μείζονα πολιτικὴ κρίση καὶ κατάρρευση τῆς κυβερνήσεως, ὁδηγεῖ στὴν συσπείρωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ στὴν διαμόρφωση ἐθνικοῦ μετώπου ἐναντίον τους. Ἡ λαϊκὴ παροιμία βγαίνει σωστή, «ὁ θεὸς ἀγαπάει τὸν κλέφτη, ἀγαπάει καὶ τὸν νοικοκύρη»∙ οἱ Ἕλληνες, μὲ πρῶτον τὸν κόσμο τῆς ἀγορᾶς, γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι οἱαδήποτε ὑποχώρηση ἀπ’ τὴν ἀσκούμενη οἰκονομικὴ πολιτικὴ γιὰ ἀνάπτυξη τῆς χώρας, εἶναι καταστροφὴ γιὰ ὅλους καὶ γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ αὐξάνεται τὸ ποσοστὸ ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν πρωθυπουργό, ἀκόμη καὶ στὶς κάλπικες δημοσκοπήσεις, ἐνῶ διευρύνεται ἐκεῖνο ποὺ ζητάει τὴν διατήρηση τῆς πολιτικῆς σταθερότητος καὶ τὴν ἀνάδειξη τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας ἀπ’ τὴν παροῦσα Βουλή∙ ἤδη, ὅλο καὶ περισσότεροι πιστεύουν ὅτι θὰ ἀποφευχθοῦν οἱ ἐκλογές, καθὼς αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν ποὺ δηλώνουν ὅτι θὰ ψηφίσουν τὸν Πρόεδρο ποὺ θὰ ὑποδειχθεῖ. Ὅσο μάλιστα ἐμπεδώνεται ἡ πεποίθηση αὐτὴ καὶ αἴρεται ὁ πολιτικὸς κίνδυνος αὐξάνεται ἡ εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων, ἐνῶ στὶς Βρυξέλλες καὶ στὸ Βερολίνο πιστεύουν πλέον, ὅτι πολιτικὴ θὰ εἶναι ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως καὶ τὴν ἀπαλλαγή μας ἀπ’ τὴν τρόϊκα. Ἔχουν προετοιμασθεῖ γιὰ τὴν ἀπόφαση ἀπὸ ἀρκετὸ καιρό.