Τίς ἔμιξε πολέμοις ἑορτάς;

Στὴν καθημερινή του πρακτικὴ φαίνονταν οἱ ἀρετὲς τοῦ Ἀλεξάνδρου, διότι φρόντιζε πάντοτε γιὰ τὴν ἀνάπαυση καὶ διασκέδαση τῶν ὁπλιτῶν του∙ ἀκόμη καὶ στὰ βάθη τῆς Ἀσίας ὀργάνωνε γυμναστικοὺς ἀγῶνες. «Ἰδεῖν γοῦν ἔστιν ἐν Ἀλεξάνδρῳ τὸ μὲν πολεμικὸν φιλάνθρωπον, τὸ δὲ πρᾶον ἀνδρῶδες, τὸ δὲ χαριστικὸν οἰκονομικόν»∙ ἔβλεπες λοιπὸν ὅτι ἦταν στὸν Ἀλέξανδρο ἡ μὲν πολεμική του δράση φιλάνθρωπος, ἡ δὲ πραότης ἀνδροπρεπής, ἡ δὲ μεγαλοψυχία του στὰ οἰκονομικά. «Τὸ δὲ θυμικὸν εὐδιάλλακτον, τὸ δ’ ἐρωτικὸν σῶφρον, τὸ δ’ ἀνειμένον οὐκ ἀργόν, τὸ δ’ ἐπίπονον οὐκ ἀπαραμύθητον»∙ ἡ δὲ ὀργή του εὐδιάλλακτη, ἡ δὲ ἐρωτική του διάθεση σῶφρον, ἡ δὲ ἀνάταση τῆς διαθέσεώς του ὄχι ἀργή, ἡ δὲ καρτερία ὄχι χωρὶς εὐδιάθετα σχόλια. «Τίς ἔμιξε πολέμοις ἑορτάς;» ποιὸς ἀνέμιξε τοὺς πολέμους του μὲ ἑορτές; «Τὶς δὲ κώμοις στρατείας;»∙ καὶ ποιὸς μὲ παραστάσεις κωμῳδιῶν τὶς ἐκστρατεῖες του διάνθησε;