Ἰσραήλ, θρησκευτικὸ κράτος

Τὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο τοῦ Ἰσραὴλ ἐνέκρινε τὸ νομοσχέδιο, γιὰ τὴν ἀνακήρυξή του σὲ ἰουδαϊκὸ κράτος, δηλαδὴ θρησκευτικὸ κράτος, παρὰ τὶς διαφρωνίες πολλῶν ἀπ’ τὰ συνεργαζόμενα κόμματα∙ τὸ θέμα ἦταν αἴτημα τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν καὶ ἀρχηγοῦ ἀκροδεξιοῦ θρησκευτικοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖο καὶ πρωτοστατεῖ στὸν ἐπανεποικισμὸ τῆς Δυτικῆς ὄχθης, ἐνῶ τὰ κεντρῶα κόμματα διαφώνησαν, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀποχώρησαν ἀπ’ τὴν κυβέρνηση. Στὴν πράξη τὸ Ἰσραὴλ γίνεται φρονταμενταλιστικὸ κράτος, ὅπως καὶ τὰ ἀντίπαλά του ἰσλαμικά, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ἀκολουθεῖ ἄλλη θρησκείας∙ οἱ ἐπικριτὲς τοῦ μέτρου ἐπικαλοῦνται τὸν Μπὲν Γκουριόν, τὸν ἱδρυτὴ τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀντιταχθεῖ, κατὰ τὴν ἵδρυση τοῦ κράτους, νὰ χαρακτηρισθεῖ ὡς ἰουδαϊκό. Μάλιστα αὐτὸ γίνεται, ἐνῶ καὶ ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες ἑτοιμάζονται νὰ ἀναγνωρίσουν τὴν Παλαιστίνη.