Ῥωξάνης Ὀξυάρτου ἐρασθεὶς

Οἱ ἀντιδράσεις τοῦ Ἀλεξάνδρου σὲ προσωπικὰ θέματα δείχνουν τὸν χαρακτῆρα του∙ ἀπέναντι στὴν Ῥωξάνη καὶ στὸν νεκρὸ Δαρεῖο ἦταν μεγαλόψυχος. «Κἀμοὶ δὴ ταῖς Ἀλεξάνδρου ἔπεισιν ἐπιφωνεῖν ἀεὶ φιλοσόφως»∙ κατ’ ἐμένα λοιπὸν φιλοσόφως γίνεται ἡ ἐπιδοκιμασία τῶν πράξεων τοῦ Ἀλεξάνδρου. «Ἐν τούτῳ γὰρ πάντ’ ἔνεστι»∙ διότι σ’ αὐτὸ ὑπάγονται ὅλα. «Ῥωξάνης ἐρασθεὶς τῆς Ὀξυάρτου θυγατρὸς ἐν ταῖς αἰχμαλωτίσι χορευούσης οὐχ ὕβρισεν ἀλλ’ ἔγημε»∙ ἐρωτεύθηκε τὴν θυγατέρα τοῦ Ὀξυάρτου Ῥωξάνη στὸ χορό της καὶ δὲν τὴν ἔβρισε ἀλλὰ τὴν νυμφεύθηκε. «Δαερεῖον ἰδὼν κατηκοντισμένον οὐκ ἔθυσεν οὐδ’ ἐπαιάνισεν ὡς τοῦ μακροῦ πολέμου τέλος ἔχοντος»∙ ὅταν εἶδε κατακοντισμένο τὸν Δαρεῖο δὲν ἔκανε θυσία οὔτε διέταξε ἑορτασμούς, διότι τελείωνε ὁ μακρὸς πόλεμος. «Ἀλλὰ τὴν χλαμύδα τὴν ἑαυτοῦ περιελὼν ἐπέρριψε τῷ νεκρῷ καθάπερ τινὰ τύχης βασιλικῆς νέμεσιν συγκαλύπτων»∙ ἀλλὰ πῆρε τὴν χλαμύδα του καὶ τὸν σκέπασε, ὅπως μὲ νέμεση κατὰ συγκάλυψη βασιλικῆς τύχης.