Συγκοιμηθέντος Ἀκιβιάδου

Τὴν συμπεριφορὰ τοῦ Ἀλεξάνδρου πρὸς τὸν Σωκράτη συγκρίνει ὁ Πλούταρχος, ὡς παράδειγμα τῆς φιλοσοφικῆς του νοοτροπίας ∙ ἦταν πάντα πρότυπο ὁ Σωκράτης. «Παραθῶμεν τὰ τῶν ὁμολογουμένων φιλοσόφων»∙ παραθέτουμε γιὰ τοὺς γνωστοὺς φιλοσόφους. «Σωκράτης ἠνέσχετο συγκοιμηθέντος Ἀλκιβιάδου»∙ ὁ Σωκράτης ἀνεχόταν νὰ κοιμηθεῖ μὲ τὸν Ἀλκιβιάδη. «Ἀλέξανδρος δέ, Φιλοξένου τοῦ τῆς παραλίας ὑπάρχου γράψαντος»∙ ὁ δὲ Ἀλέξανδρος, ὅταν τοῦ ἔγραψε ὁ ὕπαρχος τῆς παραλίας Φιλόξενος. «Ὅτι παῖς ἐν Ἰωνίᾳ γέγονεν οἷος οὐκ ἄλλος ὥραν καὶ εἶδος, καὶ πυνθανομένου διὰ τῶν γραμμάτων εἰ ἀναπέμψη»∙ ὅτι ὑπάρχει ἕνας νεαρὸς στὴν Ἰωνία καλύτερος καὶ ὡραιότερος ἀπὸ ὅλους, καὶ ζήτησε μὲ ἐπιστολὲς νὰ τὸν στείλει. «Πικρῶς ἀντέγραψεν ‘’ὦ κάκιστ’ ἀνθρώπων, τί μοι πώποτε τοιοῦτον συνέγνως, ἵνα τοιαύταις μὲ κολακεύῃς ἡδοναῖς;’’» Σκαιῶς τοῦ ἀπάντησε, ‘’ὦ κάκιστε τῶν ἀνθρώπων, πῶς μὲ χαρακτηρίζεις μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, ὥστε νὰ μὲ κολακεύεις μὲ τέτοιες ἡδονές’’. Εἶχε ἄλλο ἦθος.