Πιστωτές, πολιτικὴ ἀπόφαση

Ἡ καθυστέρηση στὴν ἐπιστροφὴ τῆς τρόϊκας στὴν Ἀθήνα ὀφείλεται σὲ ἕναν καὶ μόνο λόγο, στὶς ὑπονομευτικὲς ἀντιρρήσεις τοῦ ΔΝΤ, πού, παρὰ τὶς ἀσφυκτικὲς πιέσεις τῶν Εὐρωπαίων, ἐπιμένει στὶς παράλογες θέσεις του∙ στὴν Εὐρώπη γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι βαθύτερος σκοπός του εἶναι ἡ πρόκληση πολιτικῆς κρίσεως στὴν Ἑλλάδα καὶ οἰκονομικῆς στὴν Εὐρωζώνη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ ναυάγιο τοῦ προγράμματος Γιοῦνγκερ γιὰ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας της. Οἱ διαβουλεύσεις τῶν τελευταίων ὡρῶν ἑστιάζονται στὴν προσέγγιση τῶν ἀπόψεων, μὲ ἐπιστροφὴ για τὴν ἀξιολόγηση, διότι ἡ κυβέρνηση ἔδωσε ἤδη πολλά, ἢ στὴν πλήρη ρήξη Εὐρωπαίων καὶ Ταμείου, ἢ μᾶλλον τῶν κερδοσκόπων πίσω ἀπ’ τοὺς γραφειοκράτες τῆς Οὐάσιγκτον∙ τὰ σχέδια γιὰ τὴν ἐξέλιξη αὐτὴ εἶναι ἕτοιμα, καθὼς τὰ στοιχεῖα δημοσίων ἐσόδων ἦταν παραπάνω ἀπὸ εὐνοϊκὰ στὸ τέλος τοῦ μηνός, ὁπότε καλύπτουν τὸ ὅποιο δημοσιονομικὸ κενό, ἐνῶ τὰ ἕνδεκα δις τῶν τραπεζῶν, ἐπαρκοῦν ὡς ἀπόθεμα ἀσφαλείας.