Ἀποτυχία πολιτικῆς κρίσεως

Ἡ ἀποτυχία τῆς προκλήσεως πολιτικῆς κρίσεως ἔχει φέρει σὲ ἐξαιρετικὰ δυσχερῆ θέση τὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ τὴν διαπλοκή, ἂν καὶ δὲν διακρίνεται γιὰ τὴν εὐαισθησία της ἡ τελευταία∙ ὁ καταιγισμὸς τῆς καταστροφολογίας τὴν Δευτέρα, γιὰ ἀποστασίες καὶ ἄλλα παρόμοια, ὄχι μόνο δὲν εἶχε συνέχεια, ἀλλὰ ἀντιμετωπισθηκε μὲ θυμηδία στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα καὶ σκωπτικώτατα στοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς. Ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν τόλμησε δώσειν συνέχεια, ἐνῶ καὶ οἱ πραιρωτιανοί του ἐποίησαν ἐμφανῶς τὴν νύσσαν στὰ τηλεπαράθυρα∙ ὁ κυβέρνητικὸς συνέταιρός του βρέθηκε ἔκθετος μὲ τὴν διαφοροποίηση τῆς βουλευτοῦ του, ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, κι ἔτρεχε συμμαζέψαι τὰ ἀσυμμάζευτα, μὲ τὴν ἴδια νὰ χάνει καὶ τὴν ἐλαχίστη ὑπόληψή της, ἐνῶ ἄφησε καὶ αἰχμὲς κατὰ τῆς αὐτοδυναμίας τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Στὴν Κουμουνδούρου οἱ ἀντιρρήσεις γιὰ τὶς ἐπιλογὲς τῆς προεδρικῆς ὁμάδος πολλαπλασιάζονται, μετὰ καὶ τὴν πανωλεθρία στὶς ἀναπληρωματικὲς δημοτικὲς ἐκλογές.