Γενομένου ποητοῦ χαρίεντος

Ὁ Ἀλέξανδρος ἦταν προστάτης τῶν γραμμάτων καὶ τεχνῶν, ἀκόμη καὶ στὰ βάθη τῆς Ἀσίας∙ ἄλλωστε τὸν συνόδευαν στὴν ἐκστρατεία του ἑκατοντάδες ποιητές, ἱστορικοί, φιλόσοφοι, καὶ ὑποκριτές, ἠθοποιοὶ καὶ ἀθλητὲς ὅλων τῶν κατηγοριῶν. «Λέγεται γοῦν, ὅτι χρόνοις ὕστερον, Ἀρχεστράτου γενομένου ποιητοῦ χαρίεντος ἐν δὲ πενίᾳ καὶ ἀδοξίᾳ διάγοντος»∙ λέγεται λοιπόν, ὅτι πολλὰ χρόνια μετά, ὅταν ἔγινε ὁ Ἀρχέστρατος ποιητὸς καλὸς καὶ χαριτωμένος ἀλλὰ ζοῦσε ἄγνωστος καὶ φτωχικά. «Εἶπέ τις πρὸς αὐτόν, ‘’ἀλλ’ εἰ κατ’ Ἀλέξανδρον ἐγένου, κατὰ στίχον ἄν σοι Κύπρον ἢ Φοινίκην ἔδωκεν»∙ τοῦ εἶπε κάποιος τότε, ‘’ἀλλὰ ἂν ἐσὺ ζοῦσες τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου θὰ σοῦ παραχωροῦσε γιὰ κάθε στίχο τὴν Κύπρο ἢ τὴν Φοινίκη’’. «Οἶμαι δὲ καὶ τῶν τότε τεχνιτῶν οὐ κατ’ Ἀλέξανδρον ἀλλὰ δι’ Ἀλέξανδρον τοὺς πρώτους γενέσθαι»∙ νομίζω ὅτι καὶ οἱ τότε καλλιτέχνες δὲν ἔγιναν γιὰ τὸν Ἀλέξανδρο, ἀλλὰ χάρις στὸν Ἀλέξανδρο ἄριστοι.