Καθάπερ σίδηρον ἐμάλαξεν

Ὁ τύραννος τῶν Φερῶν Ἀλέξανδρος, ἐπειδὴ συγκινήθηκε κατὰ τὴν παράσταση εὐριπίδειας τραγῳδίας, ἀποχώρησε ἀπ’ τὸ θέατρο∙ γιατί,εἶπε, δὲν μποροῦσε νὰ δείξει ὅτι συγκινεῖται μὲ τὰ δεινὰ τῆς Ἑκάβης καὶ τῆς Πολυξένης, ὅταν ἔχει σφάξει τόσους πολλούς. «Οὗτος μὲν οὖν μικροῦ καὶ δίκην ἐπράξατο τὸν τραγῳδόν, ὅτι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καθάπερ σίδηρον ἐμάλαξεν»∙ αὐτὸς μὲν λοιπὸν λίγο ἔλειψε νὰ στείλει στὸ δικαστήριο τὸν τραγῳδό, γιατὶ ἐμάλαξε τὴν ψυχή του σὰν σίδηρο. «Ἀρχελάῳ δοκοῦντι γλισχροτέρῳ περὶ τὰς δωρεὰς εἶναι Τιμόθεος ᾂδων ἐνεσήμανε πολλάκις τουτὶ τὸ κομμάτιον»∙ στὸν Ἀρχέλαο, βασιλέα τῆς Μακεδονίας, ποὺ πίστευαν ὅτι ἦταν φειδωλὸς στὶς δωρεές του ὁ μουσικὸς Τιμόθεος τοῦ ἐπισήμανε πολλὲς φορὲς αὐτὸν τὸν στίχο. «Σὺ δὲ τὸν γηγενέταν ἄργυρον αἰνεῖς»∙ ἐσὺ δὲ τὸν ἐγχώριο ἄργυρο παινεύεις. «Ὁ δ’ Ἀρχέλαος οὐκ ἀμούσως ἀντεφώνησε, ‘’σὺ δὲ γ’ αἰτεῖς’’»∙ ὁ δὲ Ἀρχέλαος μουσικώτατα ἀπάντησε, ‘’ἀλλὰ ἐσὺ ζητᾶς’’.