Ἀπ’ Αἰακιδῶν, ἀφ’ Ἡρακλέους

Ὁ Ἀλέξανδρος ἦταν φιλόμουσος καὶ περιποιοῦταν τοὺς ἀνθρώπους τῶν τεχνῶν, ἔχων ἄλλωστε πάρα πολλοὺς μαζί του στὴν ἐκστρατεία∙ ἔπειτα μετὰ ἀπὸ κάθε νίκη του ὀργάνωνε πάντοτε μουσικοὺς καὶ γυμνικοὺς ἀγῶνες. «Ἤσκει μὲν ἀεὶ διὰ τῶν ὅπλων δεινὸς εἶναι καὶ κατὰ τὸν Αἰσχύλον»∙ ἐπιδιδόταν πάντοτε εἰς τὰ ὅπλα καὶ ἦταν ἱκανὸς κατὰ τὸν Αἰσχύλον. «βριθὺς ὁπλιτοπάλας, δάιος ἀντιπάλοις»∙ δυνατὸς στὰ ὅπλα, τρομερὸς στοὺς ἀντιπάλους. «Ταύτην τέχνην ἔχων προγονικὴν ἀπ’ Αἰακιδῶν, ἀφ’ Ἡρακλέους»∙ αὐτὴν τὴν τέχνη τὴν εἶχε ἀπ’ τοὺς προγόνους του ἀπ’ τοὺς Αἰακίδες, ἀπ’ τὸν Ἡρακλῆ. «Ταῖς δ’ ἄλλαις τέχναις τὸ τιμᾶν ἄνευ τοῦ ζηλοῦν ἀπεδίδου κατὰ τὸ ἔνδοξον αὐτῶν καὶ χαρίεν»∙ στὶς ἄλλες τέχνες ἀπέδιδε τὶς τιμὲς χωρίς ζηλεύειν, ἀναλόγως πρὸς τὰ ἔργα τους καὶ τὴν χάρη τους. «Τῷ τέρπειν δ’ οὐκ ἦν εὐάλωτος εἰς τὸ μιμεῖσθαι»∙ στὴν εὐχαρίστησή του δὲν θεωροῦσε προσβλητικὴ τὴν μίμηση.